Stacje transformatorowe SN/nn

Od wielu lat w energetyce zawodowej budowane są napowietrzne stacje transformatorowe SN/nn (słupowe). Obecnie coraz częściej buduje się stacje transformatorowe modułowe prefabrykowane, oparte na konstrukcji żelbetowej. Jeżeli chodzi o napowietrzne stacje transformatorowe SN/nn (słupowe) ze starych rozwiązań pozostaje niewiele. Wiele z nich zostało narzuconych ze względu na wymagania związane z ochroną środowiska oraz poprawą bezpieczeństwa osób postronnych i pracowników eksploatacji. Nie bez znaczenia są względy ekonomiczne. Nowe rozwiązania obejmują przede wszystkim:

• budowę stacji transformatorowych SN/nn na żerdziach wirowanych,
• montaż ograniczników przepięć SN na transformatorze lub instalowanie izolatorów wsporczych,
• brak iskierników na izolatorach przepustowych strony SN transformatorów przy jednoczesnej zabudowie beziskiernikowych, zaworowych ograniczników przepięć,
• brak bezpieczników SN oraz podstaw bezpiecznikowych,
• brak podestów,
• montaż ograniczników przepięć nn w taki sposób, aby uniemożliwiały palenie się łuku elektrycznego i powstawanie zwarć doziemnych w wyniku uszkodzenia ogranicznika przepięć,
• rezygnację z izolacji porcelanowej, a wprowadzenie izolacji kompozytowej,
• stosowanie rozłączników napowietrznych w miejsce obwodowych, znajdujących się w rozdzielnicy nn,
• stosowanie zacisków typu V-klemme na połączeniach SN i zacisków typu TOGA na połączeniach z transformatorem po stronie nn,
• stosowanie przewodów typu PAS na zejściach linii SN do transformatora,
• zabudowa osłon przeciw ptakom na izolatorach przepustowych SN transformatorów,
• montaż suchych głowic kablowych na podejściach zasilających stacje transformatorowe.

Zobacz przegląd kontenerowych stacji transformatorowych dostępnych na rynku

Typowe elementy wyposażenia stacji napowietrznej to:

• rozłącznik SN (opcjonalnie),
• głowica kablowa SN (opcjonalnie),
• ograniczniki przepięć SN,
• podstawy bezpieczników SN wraz z bezpiecznikami (opcjonalnie),
• transformator wraz z konstrukcją pod transformator,
• ograniczniki przepięć nn na transformatorze,
• rozdział obwodów nn (rozłącznik napowietrzny, rozdzielnica słupowa, rozdzielnica kablowa),
• uziemienie,
• ustoje i fundamenty.

Obecnie najczęściej stacje stawiane są na żerdziach wirowanych betonowych, żelbetowych i strunobetonowych. Stacje wykonywane są jako zasilane napowietrznie lub kablowo w układzie: krańcowym (od strony transformatora lub strony przeciwnej) lub przelotowym. Przykładowe wykonania stacji słupowych przedstawiono na rysunku 1.

Stacje wnętrzowe (stacjonarne) produkowane są jako modułowe prefabrykowane oparte na konstrukcji żelbetonowej, składającej się z części nadziemnej oraz fundamentu monolitycznego. Część nadziemna i fundament po zamontowaniu stanowią jedną zwartą obudowę stacji. Taka stacja składa się z:

• transformatora lub transformatorów umieszczonych w szczelnej komorze,
• rozdzielni SN wykonanej w izolacji powietrznej lub SF₆ (w układzie przelotowym lub końcowym), wyposażonej w:
  • pole lub pola liniowe (opcjonalnie),
  • pole transformatora lub pola transformatorów (opcjonalnie),
  • pole pomiarowe (opcjonalnie),
  • pole sprzęgła (opcjonalnie),
• rozdzielni nn,
• pól odpływowych nn,
• pól do pomiaru energii,
• pola do kompensacji mocy biernej.

Bloki rozdzielnicy średniego i niskiego napięcia najczęściej stanowią samodzielną konstrukcję montowaną w obudowie stacji. Stacja dostarczana jest w stanie zmontowanym, wymaga jedynie wstawienia transformatora i podłączenia kabli. Stacje wnętrzowe przewoźne różnią się od typowych stacji stacjonarnych konstrukcją, która jest przystosowana do pracy w terenie otwartym, na wysokościach do 1000 m nad poziomem morza, również w środowisku zapylonym w klimacie umiarkowanym. Z tego powodu kontener musi być wyposażony w wentylację wymuszoną oraz ogrzewanie sterowane przez termostat i filtry powietrza. Szkielet nośny konstrukcji jest wykonany ze stali, a ponton stacji – zewnętrzna i wewnętrzna obudowa – z blachy stalowej. Przykłady rozwiązań stacji wnętrzowych zostały przedstawione na rysunku 2. i rysunku 3.

Eksploatacja stacji transformatorowych SN/nn

Eksploatacja stacji transformatorowych SN/nn w energetyce zawodowej odbywa się przede wszystkim na podstawie Instrukcji Ruchu i Eksploatacji Sieci Dystrybucyjnej opracowywanej przez Operatora Systemu Dystrybucyjnego dla podległych jednostek zajmujących się ruchem i eksploatacją urządzeń. Przedmiotem takich instrukcji są zasady organizacji i wykonywania czynności ruchowych oraz prac eksploatacyjnych w elektroenergetycznych stacjach transformatorowych SN/nn.

Eksploatacją stacji SN/nn powinny zajmować się osoby posiadające właściwe, stosowne do wykonywanych czynności kwalifikacje, uprawniające do zajmowania się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci na stanowiskach eksploatacji lub dozoru. Eksploatacja stacji SN/nn przede wszystkim powinna obejmować zagadnienia związane z:

• przyjmowaniem stacji do eksploatacji,
• wykonywaniem oględzin, przeglądów, pomiarów, badań, prac doraźnych, czy remontów,
• usuwaniem skutków awarii i oceną stanu technicznego,
• prowadzeniem ruchu,
• prowadzeniem dokumentacji technicznej i prawnej,
• wycofywaniem z eksploatacji,
• dokonywaniem uzgodnień z operatorem systemu przesyłowego i operatorami systemów dystrybucyjnych przy wykonywaniu prac eksploatacyjnych.

Eksploatację stacji SN/nn należy prowadzić w taki sposób, aby zapewnić w szczególności: bezpieczeństwo obsługi i otoczenia z zachowaniem zdolności do przetwarzania i rozdziału energii w sposób ciągły i niezawodny, a także posiadać techniczne i organizacyjne możliwości likwidacji awarii powodujących zakłócenia w dostarczaniu energii do odbiorców, jednocześnie zachowując wymagania jakości energii i nieprzekraczania parametrów granicznych stacji i poszczególnych jej urządzeń. Właściciel stacji powinien dbać o estetykę wnętrza i części zewnętrznej stacji, ogrodzenia oraz otoczenia w granicach własności (względnie granicach użytkowania) gruntu. Eksploatację stacji w energetyce zawodowej prowadzą: służba sprawująca operatywne kierownictwo – w zakresie prowadzenia ruchu, służba zarządzająca majątkiem sieciowym i służba eksploatacyjna. Natomiast eksploatacja stacji konsumentowych powinna być prowadzona przez właściciela stacji. Za stan techniczny stacji transformatorowej SN/nn odpowiada jej właściciel. Utrzymanie stacji SN/nn w należytym stanie technicznym powinno być zapewniane przez poddawanie ich oględzinom, przeglądom, konserwacjom i remontom oraz pomiarom i próbom eksploatacyjnym. Aparaty, urządzenia i osprzęt przed dopuszczeniem do eksploatacji powinny posiadać wymagany odrębnymi przepisami certyfikat na znak bezpieczeństwa, o ile taki obowiązek istnieje, albo mieć deklarację zgodności z Polskimi Normami wprowadzonymi do obowiązkowego stosowania oraz wymaganiami określonymi odrębnymi przepisami.

Przyjmowanie stacji SN/nn do eksploatacji

Przyjmowanie stacji nowych, przebudowanych lub po remoncie do eksploatacji następuje po przeprowadzeniu prób i pomiarów oraz po stwierdzeniu spełnienia warunków określonych w zawartych umowach, warunków technicznych budowy urządzeń elektroenergetycznych, a także warunków zawartych w dokumentacji projektowej i fabrycznej.

Oględziny stacji SN/nn

Oględziny stacji SN/SN – w pełnym zakresie wykonuje się nie rzadziej niż raz na rok, stacji SN/nn – w pełnym zakresie nie rzadziej niż raz na 5 lat. W przypadkach, gdy stacje są narażone na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujących podczas ich użytkowania – nie rzadziej niż raz na rok. Oględziny stacji SN/nn powinny być wykonywane w miarę możliwości podczas ruchu sieci, w zakresie niezbędnym do ustalenia jej zdolności do pracy i powierzone pracownikom posiadającym kwalifikacje w zakresie eksploatacji oraz umiejętności zawodowe i doświadczenie w budowie, oraz eksploatacji stacji transformatorowych SN/nn. Oględziny stacji polegają przede wszystkim na sprawdzeniu:

• zgodności schematu stacji ze stanemfaktycznym,
• stanu napisów i oznaczeń informacyjno-ostrzegawczych,
• stanu urządzeń i aparatów energetycznych,
• stanu izolatorów, głowic kablowych,
• poziomu gasiwa lub czynnika izolacyjnegow urządzeniach,
• stanu instalacji elektrycznej budynku stacji,
• stanu instalacji ochrony przeciwporażeniowej,
• stanu zewnętrznego budynku, drzwi, zamknięć, ogrodzeń, kanałów kablowych, konstrukcji wsporczych, oraz otoczenia stacji, a także możliwości dojazdu do niej,
• stanu wentylacji i warunków chłodzenia urządzeń,
• kompletności oraz stanu sprzętu ochronnego i przeciwpożarowego, jeżeli taki występuje.

Wyniki oględzin powinny być odnotowane w „Protokole oględzin stacji transformatorowej SN/nn. Zapisy w „Protokole oględzin” powinny być wykorzystywane do oceny stanu technicznego linii oraz planowania prac eksploatacyjnych. Wszystkie zagrożenia oraz usterki istotne dla oceny stanu technicznego stacji transformatorowej SN/nn, zauważone podczas jej oględzin, powinny być odnotowane w protokole oględzin. Zapis powinien umożliwiać ustalenie zakresu i stopnia pilności wykonania prac.

Przegląd stacji SN/nn

Termin i zakres przeglądów stacji powinien wynikać z przeprowadzonych oględzin oraz oceny stanu technicznego, w tym zaleceń wynikających z dokumentacji fabrycznej stacji (urządzenia). Przegląd urządzeń stacji powinien obejmować w szczególności:

• oględziny,
• pomiary i próby eksploatacyjne,
• sprawdzenie stanu technicznego transformatorów, przekładników i ograniczników przepięć,
• sprawdzenie działania układów zabezpieczeń, automatyki, pomiarów telemechaniki i sygnalizacji,
• sprawdzenie działania i współpracy łączników oraz ich stanu technicznego,
• sprawdzenie ciągłości i stanu połączeń głównych torów prądowych i przewodów uziemiających,
• sprawdzenie stanu osłon, blokad, urządzeń ostrzegawczych i innych urządzeń zapewniających bezpieczeństwo pracy,
• kontrolę skuteczności ochrony przed porażeniem,
• sprawdzenie stanu instalacji elektrycznej stacji,
• konserwacje oraz naprawy – zarówno w zakresie stwierdzonych usterek dotyczących urządzeń elektrycznych, jak i części budowlanej, np. uszczelnienie drobnych przecieków dachu (większe przecieki kwalifikują z reguły stację do wykonania remontu w zakresie pokrycia dachu).  Niezależnie od realizacji wymienionych czynności należy wykonać prace zalecone w dokumentacji fabrycznej urządzeń i stacji.

Ocena stanu technicznego

Ocena stanu technicznego stacji SN/nn jest wykonywana w ramach oceny stanu technicznego sieci SN. Oceny stanu technicznego elektroenergetycznej sieci dystrybucyjnej dokonuje się nie rzadziej niż raz na 5 lat. Na podstawie dokonanej oceny stanu technicznego stacji określa się w szczególności:

• termin wykonania przeglądu,
• termin i zakres remontu,
• konieczność modernizacji stacji spowodowaną zagrożeniem stwarzanym dla obsługi lub osób postronnych, względnie kompleksowym zużyciem się jej elementów.

Przy dokonywaniu oceny stanu technicznego należy uwzględnić w szczególności:

• wyniki oględzin, przeglądów, prób i pomiarów eksploatacyjnych i ruchowych,
• zalecenia wynikające z programu pracy,
• informacje o uszkodzeniach i zakłóceniach,
• wymagania określone w dokumentacji fabrycznej,
• wymagania wynikające z lokalnych warunków eksploatacji,
• wiek elementów stacji oraz zakresy i terminy wykonywania zabiegów konserwacyjnych, napraw i remontów,
• warunki wynikające z planowej rozbudowy sieci,
• warunki bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej,
• zalecenia pokontrolne.

Inne zalecenia i uwagi do eksploatacji stacji transformatorowych

Drzwi do pomieszczeń stacji, furtki i bramy ogrodzeń, czy szafki powinny być zamykane na sprawny zamek, w celu uniemożliwienia dostania się na teren ruchu elektrycznego osób postronnych. Każda stacja powinna mieć numer identyfikacyjny. Powinien on być umieszczony na tablicy informacyjnej przymocowanej do drzwi wejściowych stacji (przynajmniej do pomieszczenia rozdzielni SN czy drzwiczek szafki słupowej). W przypadku stacji słupowych, jeśli brak jest możliwości umieszczenia schematu (stacje bez szafek z zabudowanymi na obwodach nn rozłącznikami napowietrznymi), numer i nazwa powinny być podane na tablicach informacyjnych przymocowanych do słupa stacji. Dopuszcza się umieszczenie na tych stacjach tablicy jedynie z numerem identyfikacyjnym. Na drzwiach stacji powinny znajdować się tablice informacyjne wskazujące na przeznaczenie pomieszczenia, np. „ROZDZIELNIA SN”, oraz tablice ostrzegawcze i inne znaki bezpieczeństwa. Tablice ostrzegawcze powinny znajdować się również na szafkach rozdzielczych stacji słupowych (ewentualnie dodatkowo na każdej żerdzi stacji), a w przypadku stacji bez szafek powinny być przymocowane do żerdzi stacji. W przypadku stacji ogrodzonych, tablice ostrzegawcze powinny znajdować się również na ogrodzeniu stacji. Wszystkie pola rozdzielnic SN i nn (w tym szafki rozdzielcze nn oraz napowietrzne rozłączniki wyprowadzeń obwodów nn) powinny posiadać opisy pozwalające na ich jednoznaczną identyfikację. Wszystkie opisy powinny być wykonane w sposób trwały, uniemożliwiający ich przypadkową zmianę.

Dokumentacja techniczna i prawna

Dla stacji SN/nn od momentu jej przyjęcia do eksploatacji należy proprowadzić i na bieżąco aktualizować dokumentację prawną, techniczną i eksploatacyjną. Dokumentacja prawna powinna zawierać w szczególności:

• decyzję o warunkach zabudowy,
• projekt budowlany,
• prawo użytkowania terenu,
• decyzję o pozwoleniu na budowę,
• dokumenty wytyczenia i odbioru geodezyjnego,
• książkę obiektu budowlanego (dla stacji SN/nn należy prowadzićksiążki obiektu budowlanego).

Dokumentacja techniczna powinna obejmować w szczególności:

• projekt budowlany powykonawczy,
• w zależności od potrzeb, protokół zakwalifikowania przestrzeni zewnętrznych stacji do kategorii niebezpieczeństwa pożarowego i zagrożenia wybuchem,
• niezbędne świadectwa, karty gwarancyjne, fabryczne instrukcje obsługi, opisy techniczne,
• rysunki konstrukcyjne, montażowe i zestawieniowe urządzeń zabudowanych w stacji.
• dokumentację eksploatacyjną.

Dokumentacja eksploatacyjna stacji SN/nn powinna obejmować w szczególności:

• dokumenty przyjęcia do eksploatacji, w tym protokół odbioru oraz protokoły prób i pomiarów,
• schemat ideowy z opisem typów urządzeń i podaniem powiązania z siecią,
• dokumenty dotyczące oględzin, przeglądów, konserwacji, napraw i remontów, w tym dokumenty dotyczące rodzaju i zakresu uszkodzeń i napraw,
• dokumentację utrzymania budynku stacji,
• protokoły zawierające wyniki przeprowadzonych prób i pomiarów urządzeń prowadzonych podczas eksploatacji stacji,
• dokumenty z przeprowadzonej oceny stanu technicznego.

Prowadzenie ruchu

Za właściwe prowadzenie ruchu stacji SN/nn są odpowiedzialni: w energetyce zawodowej – służba sprawująca operatywne kierownictwo, w stacji SN/nn konsumentowej – jej właściciel. Jeżeli ruch stacji (urządzenia) stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa obsługi lub otoczenia, albo może spowodować zniszczenie urządzeń, należy go wstrzymać. Ponowne załączenie stacji (urządzenia) może nastąpić po usunięciu zagrożenia. Pierwsze załączenie stacji pod napięcie może nastąpić po dokonaniu odbioru technicznego, który zakończy się wynikiem pozytywnym. Zaleca się przynajmniej kilkuminutowe sprawdzanie poszczególnych części stacji przed załączeniem kolejnej części tak, aby możliwie dokładnie ocenić właściwą pracę urządzeń. Jeżeli producent stacji lub urządzenia w dokumentacji techniczno-ruchowej (DTR) zaleca przy pierwszym załączeniu wykonanie ruchu próbnego, należy postąpić zgodnie z zaleceniami producenta. Po zakończeniu procesu pierwszego załączania stacji SN/nn należy ponownie sprawdzić całość stacji pod kątem braku występowania zjawisk nienormalnej pracy. Podczas wykonywania czynności łączeniowych należy przestrzegać zdolności łączeniowych zainstalowanych łączników, pamiętając, że:

• wyłączniki przeznaczone są do wyłączania i załączania prądów roboczych i zwarciowych,
• rozłączniki przeznaczone są do załączania i wyłączania prądów roboczych w granicach możliwości łączeniowych rozłącznika,
• odłącznikami można wykonywać tylko manipulacje w stanie bez obciążenia, przy czym odłącznikami trójbiegunowymi dopuszcza się załączać nieobciążone szyny zbiorcze, przekładniki i odgromniki oraz urządzenia wskazane w tabeli 1. i tabeli 2.

Zasady bezpieczeństwa pracy

Stan techniczny stacji SN/nn musi zapewniać bezpieczeństwo obsługi i otoczenia określone w obowiązujących normach i przepisach budowy stacji transformatorowych. Przy wejściu w pobliże stacji, a następnie do jej pomieszczeń, należy wzrokowo sprawdzić brak zagrożenia (uszkodzony słup w stopniu grożącym otoczeniu, zerwane przewody, gwałtowny wyciek oleju) oraz stan drabin (klamer), po których będzie odbywała się komunikacja do pomieszczeń stacji. Zabrania się wchodzenia za strefy wyznaczone przez osłony, takie jak bariery i ogrodzenia!

W przypadku ujawnienia usterki stwarzającej zagrożenie dla personelu eksploatacyjnego lub otoczenia, względnie uszkodzenia stacji lub linii zasilającej, należy niezwłocznie przerwać dokonywanie oględzin i korzystając z najszybszego środka łączności przekazać informację do dyżurnego służby sprawującej operatywne kierownictwo. W przypadku istnienia bezpośredniego zagrożenia (np. opadnięcie lub zerwanie przewodu) pracownik wykonujący oględziny powinien zorganizować akcję ostrzeżenia osób o grożącym niebezpieczeństwie. Przed zejściem do szybu służącego do wymiany transformatora w stacjach wbudowanych w pomieszczenia piwniczne należy zachować szczególne środki ostrożności. Prace należy prowadzić co najmniej dwuosobowo. Przed wejściem na stację słupową należy wzrokowo sprawdzić mechaniczną wytrzymałość żerdzi, konstrukcji i podestu, a dla pozostałych typów stacji stan obudowy oraz drabin (klamer) usytuowanych w stacji.

W razie konieczności wykonywania prac w trudnych warunkach atmosferycznych (deszcz, śnieg, mróz, wiatr) należy zwrócić szczególną uwagę na bezpieczeństwo pracowników znajdujących się na konstrukcjach stacji słupowych oraz na wyposażenie ich we właściwą odzież i sprzęt ochrony osobistej. Przy pracach na wysokości należy stosować właściwe metody asekuracji. Zabrania się wykonywania prac na stacji podczas wyładowań atmosferycznych. W stacjach z zabudowanymi rozdzielnicami SN w izolacji SF₆ nie wolno palić tytoniu.

W pomieszczeniach, gdzie istnieje prawdopodobieństwo gromadzenia się gazu SF₆, nie wolno stosować urządzeń z otwartym grzejnikiem, spawać oraz używać urządzeń, których temperatura przekracza 200°C. Dopuszcza się wykonywanie w stacji SN/nn, w technicznie uzasadnionych przypadkach, takich prac jak spawanie, montaż głowicy z elementami termokurczliwymi, przy zachowaniu następujących środków ostrożności:

• po otwarciu pomieszczeń stacji należy sprawdzić, czy nie jest wyczuwalny zapach siarkowodoru (zgniłych jaj),
• sprawdzić prawidłowe ciśnienie (gęstość) gazu w rozdzielnicy,
• dokładnie wywietrzyć pomieszczenie stacji poprzez otwarcie drzwi i okien, a w pomieszczeniach, gdzie nie jest to w wystarczającym stopniu możliwe, zastosować wentylację wymuszoną,
• podczas prowadzenia prac utrzymywać w dalszym ciągu maksymalne możliwe przewietrzenie pomieszczenia stacji (w razie potrzeby przewietrzenie wymuszone).

Prace te powinny być prowadzone przez zespół co najmniej dwuosobowy, przy czym jedna osoba powinna stać na zewnątrz stacji.

W przypadku stwierdzenia obniżenia się ciśnienia (gęstości) gazu poniżej wielkości dopuszczalnej, ostrego i nieprzyjemnego zapachu podobnego do siarkowodoru (zgniłych jaj), białego proszku obok urządzeń z SF6, czy uszkodzonej obudowy, należy niezwłocznie opuścić stację i nie dopuścić do przebywania w jej pobliżu osób postronnych, a także poinformować dyżurnego służby sprawującej operatywne kierownictwo. Dyżurny służby sprawującej operatywne kierownictwo powinien po uzyskaniu takiej informacji doprowadzić do wyłączenia stacji zawierającej uszkodzoną aparaturę spod napięcia poprzez wykonanie czynności łączeniowych w sąsiednich stacjach, zawiadomić kompetentnego przedstawiciela zespołu przeszkolonego służby eksploatacyjnej i wyposażonego w odpowiedni sprzęt umożliwiający bezpieczną pracę przy usunięciu skutków awarii urządzeń z SF₆, który winien pokierować dalszymi pracami przy stacji.

W przypadku pożaru stacji nie wolno samodzielnie gasić pożaru urządzeń zawierających SF₆, lecz niezwłocznie poinformować straż pożarną, nie dopuszczając do zbliżenia się osób postronnych. Straż pożarną przybyłą na miejsce zdarzenia należy powiadomić o obecności gazu SF₆ w urządzeniach.

Literatura

1. Julian Wiatr, Marcin Orzechowski, Poradnik projektanta elektryka. Podstawy zasilania budynków mieszkalnych, użyteczności publicznej i innych obiektów nieprzemysłowych w energię elektryczną. DW Medium 2008 .
2. N-SEP 002
3. Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004.
4. www.enco-energetyka.com.pl
5. www.elektromontaz-export.com.pl
6. www.nowaplus.com.pl
7. www.zpue.pl
8. www.bazpol.pl
9. Poradnik projektanta systemów zasilania awaryjnego i gwarantowanego (wydanie II) pod red. Juliana Wiatra, zespół autorski w składzie: Julian Wiatr, Mirosław Miegoń, Adam Przasnyski, Marcin Orzechowski.
10. T. Kahl, Sieci elektroenergetyczne, WNT 1984.
11. T. Wiśniewski, S. Niestępski, J. Pasternakiewicz, M. Parol, Instalacje elektryczne. Budowa, projektowanie i eksploatacja, O.W. PW 2001.
12. Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (DzU nr 24, poz. 141, z późniejszymi zmianami).
13. Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (DzU nr 54, poz. 348, z późniejszymi zmianami),
14. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (DzU nr 89, poz. 414, z późniejszymi zmianami),
15. Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, (Dz. U. nr 62.poz.627).
16. Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (DzU nr 62 poz. 628).
17. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 3 lipca 2003 r. w sprawie książki obiektu budowlanego (DzU nr 120, poz. 1134).
18. Rozporządzenie Ministra Gospodarki z 4 maja 2007 roku w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemu elektroenergetycznego (Dz.U nr 93/2007 poz. 623).
19. Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 16 marca 1998 r. w sprawie wymagań kwalifikacyjnych dla osób zajmujących się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci oraz trybu stwierdzania tych kwalifikacji, rodzajów instalacji i urządzeń, przy których eksploatacji wymagane jest posiadanie kwalifikacji, jednostek organizacyjnych, przy których powołuje się komisje kwalifikacyjne, oraz wysokości opłat pobieranych za sprawdzenie kwalifikacji (DzU 98.59.377, z późniejszymi zmianami).
20. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dn. 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (DzU nr 129, poz. 844).
21. Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 17 września 1999 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy urządzeniach i instalacjach energetycznych (DzU nr 80, poz. 912).
22. PN-EN 50110 -1: 2005(U) Eksploatacja urządzeń elektrycznych.
23. PN-88/E-08501- Tablice i znaki bezpieczeństwa.
24. Norma PN- IEC 60364-5-54 z listopada 1999 r. Instalacje elektryczne w obiektach budowlanych. Dobór i montaż wyposażenia elektrycznego – Uziemienia i przewody ochronne.
25. Norma PN-IEC 60364-4-41 z lutego 2000 r. Instalacje elektryczne w obiektach budowlanych. Ochrona dla zapewnienia bezpieczeństwa. Ochrona przeciwporażeniowa.
26. Norma PN- IEC 60364-4-47 z marca 2001 r. Instalacje elektryczne w obiektach budowlanych. Ochrona dla zapewnienia bezpieczeństwa. Środki ochrony przed porażeniem prądem elektrycznym.

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!