Wnętrzowe rozdzielnice średniego napięcia w osłonach metalowych (część 1)

Rozdzielnice średniego napięcia w osłonach metalowych są produkowane jako urządzenia o izolacji powietrznej, gazowej SF₆ lub wielomateriałowej złożonej z materiału izolacyjnego stałego i powietrza. Ich konstrukcje oraz wyposażenie są stale modernizowane pod kątem poprawy niezawodności działania, jak również pod względem bezpieczeństwa ­obsługi.

Podstawowe parametry techniczne opisujące rozdzielnice średniego napięcia określane są głównie przez wartość napięcia znamionowego, prądy znamionowe ciągłe, cieplną i dynamiczną wytrzymałość zwarciową, częstotliwość, odporność na łuk elektryczny, rodzaj izolacji, stopień ochrony IP, wymiary zewnętrzne, masę oraz temperaturę pracy (tab. 1.).

Parametry techniczne podawane w kartach katalogowych rozdzielnic opisane są następująco:

1. napięcie znamionowe U_r [kV] – jest to najwyższa długotrwale dopuszczalna skuteczna wartość napięcia międzyprzewodowego sieci, przy którym rozdzielnica powinna poprawnie pracować,
2. napięcie robocze U [kV] – jest to wartość skuteczna napięcia międzyprzewodowego w miejscu zainstalowania rozdzielnicy (znamionowe napięcie robocze sieci),

3. napięcie znamionowe wytrzymywane o częstotliwości sieciowej U_d [kV] – określa wytrzymałość izolacji na przepięcia łączeniowe generowane w wyniku zmiany stanu lub układu połączeń sieci, otwierania lub zamykania łączników oraz przebicia izolacji. Próby przeprowadza się napięciem przemiennym o częstotliwości sieciowej 50 Hz przykładanym w ciągu 1 minuty,

4. napięcie znamionowe wytrzymywane udarowe piorunowe U_p [kV] – określa wytrzymałość izolacji na przepięcia spowodowane wyładowaniami atmosferycznymi, które mogą powstać np. podczas bezpośredniego wyładowania piorunowego w linię napowietrzną. Próby przeprowadza się udarem o czasie trwania czoła T1 = 1,2 ms ± 30% i czasie do półszczytu T2 = 50 ms ± 20%.

5. prąd znamionowy ciągły I_r [A] – jest to skuteczna wartość prądu, która przepływając dowolnie długo przez główne tory prądowe lub tor prądowy łącznika nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych przyrostów temperatury. W katalogach rozdzielnic średniego napięcia jest on określany dla głównego toru prądowego (szyn zbiorczych) oraz pól rozdzielnicy. Wartości prądów znamionowych ciągłych dla poszczególnych typów pól mogą być różne, dlatego podawane są z ich wyszczególnieniem,

6. prąd znamionowy krótkotrwały wytrzymywany I_k [kA] – określa skuteczną zastępczą wartość prądu sinusoidalnie zmiennego, którego przepływ wywoła taki sam skutek cieplny, jaki powstanie w następstwie przepływu rzeczywistego prądu zwarciowego. Wartość znamionowego prądu krótkotrwałego wytrzymywanego przepływającego w czasie tk przez tor prądowy urządzenia definiuje wartość prądu, która nie spowoduje w tym urządzeniu niedopuszczalnego nagrzania się toru prądowego ani uszkodzenia izolacji lub zestyków. Czas trwania zwarcia tk określono w normie [2] i może on wynosić standardowo 1 s lub przyjmować inną zalecaną wartość, np. 0,5 s, 2 s, oraz 3 s. W kartach katalogowych rozdzielnic średniego napięcia podawana jest wartość znamionowego prądu krótkotrwałego wytrzymywanego i wartości znamionowego czasu trwania zwarcia,

7.  prąd znamionowy szczytowy wytrzymywany I_p [kA] – określa szczytową chwilową wartość prądu zwarciowego (przy której występują największe oddziaływania elektrodynamiczne), który przepływając przez urządzenie nie spowoduje uszkodzeń mechanicznych ani uszkodzenia izolacji. Dla łączników jest to prąd, który przepływając przy zamkniętych zestykach nie powinien spowodować trwałego szczepienia się styków,

8.  częstotliwość znamionowa f_r [Hz],

9.  rodzaj izolacji – określa materiał izolacyjny zastosowany w rozdzielnicy,

10. układ szyn zbiorczych – określa liczbę głównych torów prądowych (szyn zbiorczych) oraz sposób ich rozłożenia (poziomo, pionowo lub trójkątnie),

11. odporność na działanie łuku wewnętrznego [kA/s] – określa wartość probierczego prądu łukowego i czasu trwania zwarcia, dla jakich wykonano próby rozdzielnicy podczas badania odporności na łuk wewnętrzny. Wartości probiercze prądu łukowego i czasu trwania zwarcia są częścią oznaczenia rozdzielnicy według klasyfikacji IAC (ang. Internal Arc Classified), którą opisano w normie [1]. Zalecane czasy trwania próby to 1 s, 0,5 s, i 0,1 s,

12. stopień ochrony IPXX – jest podawany dla osłon, przegród i napędów,

13. wymiary zewnętrzne – szerokość/głębokość/wysokość [mm],

14. masa całkowita zestawu lub pojedynczego pola rozdzielnicy [kg].

Klasyfikacja odporności rozdzielnic w osłonach metalowych na łuk wewnętrzny (IAC) opisana w normie [1] ma na celu sprawdzenie poziomu bezpieczeństwa osób znajdujących się w sąsiedztwie urządzenia podczas jego normalnej pracy w przypadku wystąpienia wewnętrznego zwarcia łukowego.

Metoda i warunki badania mają określić, czy konstrukcja rozdzielnicy spełnia określone w normie kryteria i nie powoduje zagrożenia dla osób znajdujących się w pobliżu urządzenia. Jeśli klasyfikacja IAC została sprawdzona za pomocą prób i rozdzielnica spełnia określone w normie kryteria, jest oznaczona kodem literowym, np. AFLR, oraz wartościami probierczymi: prądu zwarciowego, np. 31,5 kA, oraz czasu trwania zwarcia, np. 1 s.

Kod literowy w klasyfikacji IAC określa rodzaj dostępu do rozdzielnicy w zależności od jej strony, wskazując jednocześnie warunki jej instalowania. Określa również warunki badania odporności rozdzielnicy na łuk wewnętrzny.

W normie [1] wyróżniono trzy rodzaje dostępu. Dwa z nich dotyczą rozdzielnic w osłonach metalowych i są zdefiniowane jako:

1) dostęp rodzaju A, który jest ograniczony tylko do upoważnionego personelu,

2) dostęp rodzaju B, który jest nieograniczony, w tym również dla osób postronnych.

Dostęp rodzaju C określono dla rozdzielnic słupowych w osłonie metalowej i zdefiniowano jako dostęp ograniczony przez zainstalowanie poza zasięgiem.

Dla poszczególnych zdefiniowanych w [1] rodzajów dostępu przewidziano inne warunki badania.

Aby bardziej sprecyzować rodzaj dostępu w zależności od strony rozdzielnicy oraz prawidłowo wykonać próby odporności na łuk wewnętrzny, wprowadzono następujący kod literowy:

• F – dla strony czołowej,
• L – dla strony bocznej
• oraz R – dla strony tylnej.

Zatem przykładowo podany kod literowy, np. AFLR, wraz z podanym prądem probierczym i czasem trwania zwarcia (31,5 kA/1 s) oznacza, że rozdzielnica w osłonie metalowej badana prądem probierczym o wartości skutecznej 31,5 kA w czasie 1 s, przewidziana do instalowania jako wolno stojąca z dostępem dla upoważnionego personelu od strony czołowej bocznej i tylnej, spełnia kryteria odporności na działanie łuku wewnętrznego i nie powoduje zagrożenia dla osób znajdujących się w sąsiedztwie urządzenia.

Dla rozdzielnic średniego napięcia w osłonach metalowych określa się również kategorię utraty ciągłości pracy LCS (ang. Loss of Service Continuity). Producenci w kartach katalogowych opisują ją jako klasę dostępności do przedziałów. Określa ona możliwość utrzymania zasilania innych przedziałów i/lub pól w razie otwarcia przedziału obwodu głównego.

Rozdzielnica opisana kategorią LSC1 nie zapewnia ciągłości pracy w czasie konserwacji i może wymagać całkowitego odłączenia od sieci i uziemienia przed dostępem do wnętrza osłony.

Rozdzielnice opisane kategorią LSC2 mają zapewnić ciągłość pracy podczas dostępu do przedziału wewnątrz rozdzielnicy.

Kategoria LSC2 dzieli się na dwie podkategorie:

1) LSC2A – która informuje, że podczas dostępu do głównego aparatu łączeniowego jednego pola inne pola rozdzielnicy mogą zostać utrzymane w stanie pracy, przy czym kable zasilające wysokiego napięcia tego pola należy pozbawić napięcia i uziemić, a obwód odłączyć elektrycznie i oddzielić fizycznie (przegrodą izolacyjną) od szyn zbiorczych,

2) LSC2B – która informuje, że podczas dostępu do głównego aparatu łączeniowego jednego pola inne pola rozdzielnicy mogą zostać utrzymane w stanie pracy, przy czym czynności konserwacyjne łącznika głównego mogą być wykonywane bez konieczności odłączenia napięcia od strony kabli zasilających i szyn zbiorczych.

Aby spełnić warunki i oznaczyć rozdzielnicę kategorią LSC2B, jej pola muszą mieć co najmniej trzy przedziały:

• przedział szyn zbiorczych,
• przedział łącznika głównego
• oraz przedział kablowy.

W danych technicznych charakteryzujących rozdzielnice średniego napięcia można odnaleźć również informację na temat materiału użytego do przegrodzenia części będących pod napięciem pomiędzy sąsiednimi polami i przedziałami, zdefiniowaną w normie [1] jako klasa przegrody. Norma wyróżnia dwa rodzaje takich przegród:

1. przegroda klasy PM (ang. metallic partitions) – rozdzielnica jest wyposażona w ciągłe metalowe przegrody i/lub przesłony ruchome przeznaczone do uziemiania, między otwartymi przedziałami dostępnymi a częściami obwodu głównego znajdującego się pod napięciem,

2. przegroda klasy PI (ang. insulating partitions) – rozdzielnica zawiera co najmniej jedną niemetalową przegrodę lub ruchomą przesłonę, między dostępnymi otwartymi przedziałami a częściami obwodu głównego znajdującego się pod napięciem.

Karty katalogowe prefabrykowanych rozdzielnic średniego napięcia w osłonach metalowych opisują również warunki eksploatacji tych urządzeń (tab. 2.), takie jak:

• temperatura otoczenia, w jakiej może pracować rozdzielnica,
• wilgotność względna,
• atmosfera w miejscu zainstalowania,
• wysokość bezwzględna oraz odporność na drgania w miejscu zainstalowania.

Definiują one odporność urządzenia na narażenia klimatyczne, zabrudzeniowe oraz mechaniczne. Oprócz parametrów technicznych informacje o warunkach eksploatacji są niezbędne do prawidłowego doboru rozdzielnicy na etapie projektowym, jak również do jej późniejszej poprawnej pracy w określonym czasie użytkowania. Przykładowo, dobierając rozdzielnicę o izolacji powietrznej, która ma być zainstalowana na wysokości przekraczającej 1000 m n.p.m., należy uwzględnić zmniejszenie się wytrzymałości elektrycznej powietrza na skutek zmniejszenia jego gęstości, a zatem w konsekwencji pogorszenia się właściwości izolacyjnych urządzenia. W takim przypadku poziom izolacji rozdzielnicy powinien zostać skorygowany zgodnie z wytycznymi podanymi w normie [2].

Dla rozdzielnic o izolacji gazowej SF₆ podawany jest również znamionowy poziom napełniania zbiorników p_re [kPa], minimalny poziom działania (minimalne ciśnienie robocze) p_me [kPa] oraz poziom alarmowy pae [kPa]. Podawana jest również masa gazu izolacyjnego [kg].

Rozdzielnice średniego napięcia są wyposażone w tabliczki znamionowe, na których umieszcza się opisane wyżej podstawowe dane techniczne. Niektóre z nich, takie jak np. nazwa producenta i typu rozdzielnicy, numer fabryczny, rok produkcji, zastosowana norma, napięcie znamionowe, częstotliwość znamionowa, napięcie znamionowe wytrzymywane o częstotliwości sieciowej i udarowe piorunowe, prąd znamionowy ciągły, prąd znamionowy krótkotrwały wytrzymywany i prąd znamionowy szczytowy wytrzymywany podawane są obligatoryjnie, inne, jak np. poziom znamionowy napełnienia dla izolacji, podawane są, jeśli mają zastosowanie lub warunkowo. Przykład tabliczki znamionowej rozdzielnicy typu XIRIA E produkcji EATON pokazano na rys. 1.

Rozdzielnice średniego napięcia w osłonach metalowych przeznaczone dla pierwotnego i wtórnego rozdziału energii elektrycznej produkowane są na napięcia znamionowe 7,2; 12; 17,5; 24, 36 i 40,5 kV dla sieci o znamionowym napięciu roboczym wynoszącym kolejno 6, 10, 15, 20 i 30 kV.

Prądy znamionowe ciągłe szyn zbiorczych i pól zasilających wynoszą do 5000 A, prądy znamionowe krótkotrwałe 1-sekundowe do 50 kA, natomiast prądy znamionowe szczytowe do 125 kA.

Ich wymiary zewnętrzne oraz masa zależą od parametrów technicznych, zastosowanego materiału izolacyjnego, konstrukcji, wyposażenia oraz liczby pól, a deklarowany przez producentów rozdzielnic okres eksploatacji wynosi nawet 40 lat dla rozdzielnic o izolacji SF6.

Oferowane obecnie rozdzielnice średniego napięcia w osłonach metalowych produkowane są według wytycznych i wymagań zawartych w przedmiotowych normach, w tym między innymi:

1. PN-EN 60071-1:2008 Koordynacja izolacji. Część 1: Definicje, zasady i reguły,
2. PN-EN 62271-1:2009 Wysokonapięciowa aparatura rozdzielcza i sterownicza. Część 1: Postanowienia wspólne,
3. PN-EN 62271-200:2012 Wysokonapięciowa aparatura rozdzielcza i sterownicza. Część 200: Rozdzielnice prądu przemiennego w osłonach metalowych na napięcie znamionowe wyższe niż 1 kV do 52 kV włącznie,
4. PN-EN 62271-100:2009 Wysokonapięciowa aparatura rozdzielcza i sterownicza. Część 100: Wyłączniki wysokiego napięcia prądu przemiennego,
5. PN-EN 62271-102:2005 Wysokonapięciowa aparatura rozdzielcza i sterownicza. Część 102: Odłączniki i uziemniki wysokiego napięcia prądu przemiennego,
6. PN-EN 62271-103:2011 Wysokonapięciowa aparatura rozdzielcza i sterownicza. Część 103: Rozłączniki o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV do 52 kV włącznie,
7. PN-EN 62271-105:2013 Wysokonapięciowa aparatura rozdzielcza i sterownicza. Część 105: Zestawy rozłączników z bezpiecznikami prądu przemiennego.

Izolacja w rozdzielnicach średniego napięcia

Podstawowym materiałem izolacyjnym stosowanym w rozdzielnicach średniego napięcia jest powietrze o ciśnieniu atmosferycznym.

Rozdzielnice o izolacji powietrznej wykonywano wcześniej jako otwarte oraz częściowo osłonięte i były przeznaczone do instalowania w pomieszczeniach ruchu elektrycznego (rozdzielniach), do których dostęp był ograniczony tylko dla uprawnionego personelu (operatorów).

Rozdzielnice tego typu są obecnie zastępowane przez prefabrykowane rozdzielnice w osłonach metalowych lub poddawane modernizacji (ang. retrofit), polegającej na wymianie pracujących lub uszkodzonych aparatów w celu poprawy niezawodności i bezpieczeństwa, lub zwiększenia prądów znamionowych ciągłych. Prefabrykowane, osłonięte rozdzielnice o izolacji powietrznej produkowane są zarówno jako wnętrzowe jednoczłonowe bezprzedziałowe konstrukcje z pojedynczym systemem szyn zbiorczych (rys. 2.), jak również jako rozbudowane technicznie dwuczłonowe, wieloprzedziałowe rozdzielnice przystosowane do pracy zdalnej w bezobsługowych stacjach elektroenergetycznych (rys. 3.).

Zastosowanie sześciofluorku siarki SF6 jako materiału izolacyjnego w rozdzielnicach i wyłącznikach wysokiego napięcia, związane z dużą wytrzymałością dielektryczną, która wielokrotnie przekracza wytrzymałość powietrza oraz przewodnością cieplną w wysokich temperaturach (powyżej 2000 K), skłoniły producentów rozdzielnic średniego napięcia do podjęcia prób jego zastosowania w tych urządzeniach. Próby te okazały się skuteczne i obecnie konstrukcje o izolacji SF₆ oferowane są zarówno dla pierwotnego, jak i wtórnego rozdziału energii.

Rozdzielnice rozdziału pierwotnego stosowane są w sektorze wytwarzania i dystrybucji energii, przemyśle, instalacjach morskich oraz systemach zasilania trakcji (rys. 4.).

Natomiast rozdzielnice rozdziału wtórnego to konstrukcje małogabarytowe stosowane we wnętrzowych i kontenerowych stacjach transformatorowych w układzie pierścieniowym lub promieniowym i służą do rozdziału energii elektrycznej oraz zasilania budynków mieszkalno-usługowych, handlowych, użyteczności publicznej, farm wiatrowych oraz małych zakładów przemysłowych (rys. 5.).

Rozdzielnice średniego napięcia o izolacji SF₆ znajdują zastosowanie tam, gdzie wymagania bezpieczeństwa i niezawodności działania są duże oraz gdy dąży się do zmniejszenia wymiarów rozdzielnicy na skutek braku miejsca na zainstalowanie rozdzielnicy o izolacji powietrznej. Rozdzielnice tego typu charakteryzuje duży komfort eksploatacji (bardzo rzadkie awarie, przeglądy lub rozszczelnienia), wysoki poziom bezpieczeństwa obsługi, wysoka niezawodność oraz małe gabaryty. Cechy te wynikają zarówno z umieszczenia szyn zbiorczych oraz niektórych aparatów w szczelnych zbiornikach wypełnionych SF₆, co zapewnia bardzo dobrą izolację doziemną i międzybiegunową, jak również z zastosowania wyłączników próżniowych, co poprawia trwałość łączeniową. Szczelna zabudowa aparatów pozwala także na uzyskanie wyższej odporności na wpływy środowiskowe (kurz, wilgoć, a nawet przejściowe zatopienie), co zmniejsza prawdopodobieństwo inicjacji łuku wewnętrznego.

Niektórzy wytwórcy rozdzielnic o izolacji z SF₆ gwarantują, że w czasie 30-letniego okresu użytkowania rozdzielnicy nie jest konieczne dokonywanie jakichkolwiek prac konserwacyjnych dotyczących części będących pod napięciem lub komór gaszeniowych łączników. Mimo to napędy wyłączników, podobnie jak w rozdzielnicach o izolacji powietrznej, wymagają planowej konserwacji.

Problemem tych konstrukcji na etapie eksploatacji jest czas wymiany uszkodzonych pól w wyniku działania zwarć łukowych, choć występuje bardzo małe prawdopodobieństwo wystąpienia takiego zdarzenia.

Mimo zalet, jakie posiadają rozdzielnice o izolacji z SF₆, są one jednak droższym rozwiązaniem technicznym niż rozdzielnice o izolacji powietrznej.

Przykładem rozdzielnicy o izolacji wielomateriałowej, w której naprężenia elektryczne przenoszone są przez układ izolacji stałej z izolacją powietrzną, jest małogabarytowa rozdzielnica typu XIRIA produkcji EATON.

Przedział główny tej rozdzielnicy jest przedziałem szczelnie zamkniętym i wypełnionym suchym powietrzem o ciśnieniu atmosferycznym, w którym znajdują się elementy obwodów pierwotnych, takie jak łączniki próżniowe, szyny zbiorcze i mechanizmy robocze (rys. 6.).

• Przedział ten jest zamknięty przez cały okres eksploatacji urządzenia, dzięki czemu eliminowane są narażenia środowiskowe związane z zabrudzeniem i wilgocią.
• Operacje łączeniowe odłączniko-uziemnika wykonywane są w atmosferze powietrza, natomiast jego bieguny osłonięto izolacją stałą.
• Szyny zbiorcze są w pełni izolowane jednobiegunowo i nie mają możliwości rozbudowy.
• Uziemianie kabli SN jest realizowane poprzez wyłącznik lub rozłącznik próżniowy.
• Przedział kablowy znajduje się w dolnej części pola, a przedział wałów napędowych – w górnej.
• Rozdzielnica może być zdalnie sterowana i monitorowana.
• Rozdzielnica może być zestawiana z 2, 3, 4 lub 5 pól i jest przeznaczona do instalowania we wnętrzowych i kontenerowych stacjach elektroenergetycznych, złączach kablowych SN, farmach wiatrowych i innych aplikacjach.

Przedstawioną rozdzielnicę opatrzono informacją „SF₆ free”, mającą zwrócić uwagę użytkowników na możliwość wyboru innych dostępnych rozwiązań technicznych i stopniową eliminację sześciofluorku siarki z urządzeń, wszędzie tam, gdzie rynek branżowy oferuje rozwiązania alternatywne.

Innym rozwiązaniem technicznym opartym na izolacji stałej (żywicznej) są rozdzielnice SVS, na napięcia znamionowe 12 kV i 24 kV oraz prądy znamionowe ciągłe szyn zbiorczych 800 A i 1250 A, pól z wyłącznikami próżniowymi 630/1250 A lub pól z rozłącznikami próżniowymi 630 A. W systemie SVS zastosowano żywice epoksydowe jako materiał izolacyjny obwodów pierwotnych (rys. 7.).

Wszystkie pola rozdzielnicy wyposażone są w odłączniko-uziemnik składający się z trzech wzajemnie połączonych styków trzpieniowych posuwających się w płaszczyźnie pionowej.

Odłączniko-uziemnik jest zabezpieczony blokadami mechanicznymi i można go przestawić jedynie wtedy, kiedy wyłącznik lub rozłącznik próżniowy jest otwarty.

Połączenia między polami są realizowane poprzez trzy jednostki szynowe składające się z cylindrycznych przewodników izolowanych żywicą epoksydową.

Przewodniki zawierają cięgno napinające mocujące razem elementy szyn zbiorczych w różnych polach. Dzięki elastyczności tych cięgien wymagany naciąg pozostaje stały przy dowolnych warunkach obciążenia.

Silikonowe tuleje w punktach połączeń zapewniają uszczelnienie i izolację elektryczną. Przedział obwodów wtórnych umieszczono w wysuwnej kasecie w górnej części rozdzielnicy (rys. 8.).

Rozdzielnica typu SVS ma konstrukcję modułową, którą można zestawiać w dowolny układ pól i rozbudowywać. Występuje w dwóch wersjach SVS08 oraz SVS12 i jest przeznaczona do pracy w systemach dystrybucji energii, przemyśle, obiektach handlowych i użyteczności publicznej.

Literatura

1. PN-EN 62271-200:2012 Wysokonapięciowa aparatura rozdzielcza i sterownicza. Część 200: Rozdzielnice prądu przemiennego w osłonach metalowych na napięcie znamionowe wyższe niż 1 kV do 52 kV włącznie.
2. PN-EN 62271-1:2009 Wysokonapięciowa aparatura rozdzielcza i sterownicza. Część 1: Postanowienia wspólne.
3. PN-EN 60071-1:2008 Koordynacja izolacji. Część 1: Definicje, zasady  i reguły.
4. H. Markiewicz, Urządzenia elektroenergetyczne, WNT, Warszawa 2001.
5. I. Surówka, Projektowanie rozdzielnic średniego napięcia, „elektro.info” 9/2006.
6. I. Surówka, A. Klajn, H. Markiewicz, Ochrona rozdzielnic prądu przemiennego w osłonach metalowych przed skutkami zwarć łukowych, XV Konferencja Bezpieczeństwo Elektryczne ELSAF 2005, Wrocław 2005.
7. I. Surówka, Zwarcia łukowe – zagrożenia i sposoby ich eliminacji w rozdzielnicach okapturzonych SN i nn, „Elektroinstalator” 9/2006.
8. Katalogi rozdzielnic średniego napięcia firm ZPUE SA, ELEKTOBUDOWA SA, Elektromontaż Lublin SA, EATON, Schneider Electric, ABB, Siemens, JM-TRONIC, uesa Polska.
9. Katalog zabezpieczeń do ochrony urządzeń elektrycznych przed skutkami zwarć, Energotest Sp. z o.o., 2016.

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!