Nowe zasady doboru i montażu wyposażenia elektrycznego instalacji elektrycznych niskiego napięcia

Dwudziestego dziewiątego kwietnia 2011 r. opublikowano w języku polskim tekst normy HD 60364-5-51 Instalacje elektryczne niskiego napięcia. Dobór i montaż wyposażenia elektrycznego. Postanowienia ogólne, której w katalogu PKN nadano numer PN-HD 60364-5-51:2011. W artykule zostały przedstawione najważniejsze postanowienia zawarte w tekście tej nowej normy.

Norma PN-HD 60364-5-51 składa się z następujących działów i załączników:

• 510. Wprowadzenie,
• 511. Zgodność z normami,
• 512. Warunki pracy i wpływy zewnętrzne,
• 513. Dostępność,
• 514. Identyfikacja,
• 515. Zapobieganie przed wzajemnymi szkodliwymi wpływami,
• 516. Środki odnoszące się do prądów przewodu ochronnego.
  
  
• Załącznik A (informacyjny) – Zwięzły wykaz wpływów zewnętrznych.
• Załącznik ZA (informacyjny) – Wpływy zewnętrzne.
• Załącznik ZB (informacyjny) – Metody oznakowania przewodów PEN w różnych krajach.
• Załącznik ZC (informacyjny) – Identyfikacja żył.
• Załącznik ZD (normatywny) – Szczególne warunki krajowe (nie dotyczą Polski).
• Załącznik ZE (informacyjny) – Odchylenia typu A. Bibliografia.

Zakres tematyczny omawianej normy PN-HD jest taki sam, jak normy PN-IEC 60364-5-51. Modyfikacje wprowadzone do omawianej normy CENELEC w stosunku do normy PN-IEC polegają na:

• wprowadzeniu zmian merytorycznych niektórych postanowień zawartych w rozdziałach i podrozdziałach,
• zastąpieniu tablicy 51 A z normy PN-IEC 60364-5-51 załącznikiem ZA,
• zamieszczaniu w omawianej normie HD nowych załączników A, ZA, ZB, ZC, ZD i ZE.

Wprowadzenie

Rozdział zatytułowany „Wprowadzenie” zawiera podrozdziały: zakres normy, powołania normatywne i postanowienie ogólne.

W podrozdziale „Zakres normy” zapisano, że postanowienia części 5-51 normy PN-HD 60364 mają na celu zapewnić właściwy dobór i montaż wyposażenia instalacji elektrycznych, w tym środków ochrony dla zapewnienia: bezpieczeństwa, warunków prawidłowego użytkowania oraz prawidłowego działania instalacji w warunkach przewidywanych wpływów zewnętrznych (środowiska).

Podrozdział „Powołania normatywne” zawiera spis norm IEC, HD i EN, które są niezbędne do stosowania niniejszej normy. Zwrócono uwagę, że w przypadku powołań datowanych ma zastosowanie wyłącznie wydanie cytowane, natomiast w przypadku powołań niedatowanych stosuje się ostatnie wydanie dokumentu powołanego, łącznie ze zmianami.

W podrozdziale „Postanowienie ogólne” zawarto wymóg, aby każdy element wyposażenia instalacji był dobrany i zainstalowany zgodnie z wymaganiami wymienionymi w odpowiednich punktach części 5 HD 60364 oraz zgodnie z odpowiednimi wymaganiami innych części dokumentów serii HD 384/60364.

Zgodność z normami

Rozdział ten składa się z podrozdziałów: postanowienia ogólne i dodatkowe wymagania dotyczące deklaracji producenta.

W podrozdziale „Postanowienia ogólne” zapisano, że każda część wyposażenia powinna spełniać wymagania odpowiedniej Normy Europejskiej (EN) lub Dokumentu Harmonizującego (HD) (prenormy), lub odpowiednich norm państwowych, mających moc norm HD. Jeżeli brak jest norm EN lub HD, wyposażenie powinno spełniać wymagania normy państwowej. W innych przypadkach, opierając się na decyzji Komitetów Państwowych, dopuszcza się stosowanie normy IEC, która nie jest zatwierdzona w CENELEC, albo normy innych państw. Gdy nie ma odpowiednich norm dla danych elementów wyposażenia, części te powinny być wybrane w porozumieniu z osobą projektującą i wykonującą instalację.

W podrozdziale „Dodatkowe wymagania dotyczące deklaracji producenta” zapisano, że jeżeli nie ma odpowiednich norm dla danego urządzenia (np. nowy produkt jest wprowadzony na rynek), wytwórca powinien dostarczyć projektantowi instalacji lub wykonawcy instalacji pełną dokumentację i odpowiednie protokoły z badań wykonanych zgodnie z odpowiednimi przepisami.

Warunki pracy i wpływy zewnętrzne

Rozdział ten składa się z podrozdziałów: warunki pracy i wpływy zewnętrzne.

W podrozdziale „Warunki pracy” są zamieszczone postanowienia dotyczące doboru parametrów wyposażenia, takich jak: napięcie, prąd, częstotliwość, moc, kompatybilność oraz znamionowe napięcie udarowe wytrzymywane.

Napięcie wyposażenia powinno być dobrane do napięcia nominalnego (wartość skuteczna przy prądzie przemiennym) danej części instalacji, w której to wyposażenie ma pracować.

Jeżeli w układzie IT jest zastosowany przewód neutralny N, to urządzenie przyłączone do przewodu liniowego i przewodu N powinno mieć izolację na napięcie międzyfazowe.

Prądy wyposażenia powinny być dobrane do prądów obliczeniowych (ich wartości skutecznych dla prądu ac), które mogą płynąć w warunkach normalnych.

Wyposażenie powinno być zdolne do przewodzenia prądów, które mogą płynąć w warunkach zakłóceniowych, w czasie określonym charakterystyką urządzenia zabezpieczającego.

Częstotliwość znamionowa urządzenia, jeżeli częstotliwość ma wpływ na właściwości urządzenia, powinna odpowiadać częstotliwości prądu w rozpatrywanym obwodzie.

Moc każdego elementu wyposażenia (każdego urządzenia) powinna być dobrana do normalnych warunków pracy, z uwzględnieniem współczynnika jednoczesności.

Kompatybilność wyposażenia powinna być zapewniona przez taki dobór wszystkich urządzeń, aby w czasie normalnej pracy, włączając w to czynności łączeniowe, nie powodowały szkodliwego oddziaływania ani na inne urządzenia, ani na źródło zasilania, chyba że podczas instalowania wyposażenia zostaną zastosowane odpowiednie inne zabezpieczenia.

Znamionowe napięcie udarowe urządzenia powinno być tak dobrane, aby było ono nie mniejsze niż spodziewane przepięcie mogące pojawić się danym w punkcie instalacji, tak jak to określono w HD 60364-4-443.

W podrozdziale „Wpływy zewnętrzne”, który dotyczy doboru wyposażenia do warunków zewnętrznych, odesłano do załączników A i ZA. W niniejszym artykule przedstawione zostały tylko skrócone wykazy wpływów zewnętrznych wg załącznika A (tabele 3–6). W wykazach tych kody na szarych tłach oznaczają wpływy zewnętrzne, które według załącznika ZA normy uznano jako normalne warunki dla doboru i montażu urządzeń. Gwiazdki zamieszczone po niektórych kodach wpływów zewnętrznych umieszczonych na szarym tle oznaczają, że warunki otoczenia (środowiska), użytkowania lub konstrukcji budynku są warunkami normalnymi, ale pod określonymi warunkami.

Dostępność

Tak jak w normie IEC, w normie HD zapisano, że wszystkie urządzenia, łącznie z oprzewodowaniem, powinny być tak skonstruowane, aby ułatwić ich użytkowanie, dozór, konserwację i dostęp do połączeń. Urządzenia zamontowane w obudowach lub we wnękach pomieszczeń nie powinny pogarszać tych możliwości w stopniu znaczącym. Wyjątki są podane w HD 384.5.52:1995, 526.3.

Identyfikacja

Rozdział ten składa się z podrozdziałów: postanowienia ogólne, oprzewodowanie, identyfikacja przewodów, urządzenia ochronne i schematy oraz dokumentacja.

Postanowienia ogólne zawierają wymóg, aby do wskazania przeznaczenia urządzeń łączeniowych i sterujących stosowane były tabliczki i inne środki identyfikacyjne, chyba że nie ma możliwości pomyłki.

Jeżeli obsługa nie ma możliwości obserwowania pracy tych urządzeń i jeżeli z tego powodu może wyniknąć niebezpieczeństwo, to w miejscu dogodnym do obserwacji dla obsługi powinny być umieszczone odpowiednie wskaźniki stosowane zgodnie z EN 60073 i EN 60447.

Oprzewodowanie powinno być tak ułożone lub oznakowane, aby można było je zidentyfikować podczas wykonywania przeglądów, badań, napraw lub zmian w instalacji.

Identyfikacja przewodów zawiera następujące postanowienia i uwagi:

- Oznakowanie przewodów powinno być zgodne z wymaganiami EN 60446, chyba że inne wymagania znajdują się w 514.3.1.Z1 do 514.3.Z3.

- Przewody neutralny lub środkowy powinny być oznakowane na całej długości barwą niebieską. Uwaga! Dla niektórych typów oprzewodowania – patrz 514.3.Z2 do 514.3.Z5.

- Przewód ochronny powinien być oznakowany kombinacją dwukolorową zielono-żółtą i kombinacja ta nie może być użyta do innych celów. Izolowane przewody uziemiające i izolowane przewody ochronnych połączeń wyrównawczych powinny być oznakowane tak jak przewód ochronny.

Uwaga! Dla niektórych typów oprzewodowania – patrz 514.3.Z2 do 514.3.Z5.

- Izolowane przewody PEN powinny być oznakowane jednym z następujących sposobów:

• kolorami zielonym i żółtym wzdłuż całej długości i dodatkowo kolorem niebieskim na końcach przy zaciskach, lub
• kolorem niebieskim wzdłuż całej długości i dodatkowo kolorem zielonym i żółtym na końcach przy zaciskach.

- Izolowane przewody PEL i PEM powinny być oznakowane kolorami zielonym i żółtym wzdłuż całej długości i dodatkowo kolorem niebieskimi na końcach przy zaciskach.

Wybór metody lub metod oznaczania barwami przewodów PEN należy do Komisji Państwowych. W tabeli 1. przytoczono za załącznikiem ZB metody oznaczania przewodów PEN w 18 krajach europejskich.

- Inne przewody powinny być oznakowane barwami lub liczbami przy wzięciu pod uwagę wymagań 514.3.Z2 do 514.3.Z5.

- Oznakowanie żył w wielożyłowych kablach i przewodach sznurowych.

Oznakowanie izolowanych żył w sztywnych i giętkich kablach i przewodach sznurowych o liczbie żył od 2 do 5 powinno być zgodne z wymaganiami HD 308 (patrz tablica ZC wg załącznika ZC omawianej normy). Przewody fazowe powinny być oznakowane na całej długości barwami: brązową lub czarną, lub szarą, przewód neutralny barwą niebieską, a przewód ochronny kombinacją barw zielonej i żółtej.

W kablach i przewodach sznurowych o liczbie żył od 2 do 5, które są zastosowane w obwodach pomocniczych lub sterowniczych, każda z żył powinna być oznaczona kolorem lub napisem.

W kablach i przewodach sznurowych o liczbie żył większej od 5 każda żyła powinna być oznaczana kolorami lub liczbami zgodnie z EN 60446. Żyły oznaczone liczbami i używane jako przewód ochronny lub neutralny powinny być oznakowane barwami, odpowiednio zieloną i żółtą lub niebieską przy każdym zacisku. Żyły oznaczane numerami i wykorzystywane jako przewody PEN, PEL lub PEM powinny być oznakowane kolorem zielonym i żółtym oraz niebieskim przy każdym zacisku.

W kablach i przewodach sznurowych o liczbie żył od 2 do 5, które są zastosowane w obwodach pomocniczych lub sterowniczych i nie mają żyły oznaczonej kolorem niebieskim, można wykorzystać jedną żyłę jako przewód neutralny.

- Oznakowanie przewodów jednożyłowych i przewodów izolowanych

Przewody fazowe (liniowe) powinny być oznakowane wzdłuż całej długości kolorem brązowym lub czarnym, lub szarym. Użycie jednego z tych kolorów dla wszystkich przewodów fazowych w tym samym obwodzie jest dopuszczalne. Pojedynczy kolor zielony lub żółty nie powinien być stosowany.

Przewodzące powłoki jednożyłowych kabli i przewodów izolowanych zgodne z ich odpowiednią normą, które nie są dostępne z zielono-żółtą lub niebieską izolacją, np. ze względu na ich dużą powierzchnię przekroju większą niż 16 mm², mogą być zastosowane jako:

• przewód ochronny, jeżeli oznakowanie zielono-żółte jest zastosowane przy każdym zacisku,
• przewody PEN, PEL i PEM, jeżeli oznakowanie zielono-żółte i oznakowanie niebieskie jest zastosowane przy każdym zacisku,
• przewód neutralny, jeżeli oznakowanie niebieskie jest zastosowane przy każdym zacisku.

Uwaga! Oznakowania powinny być trwałe i niemożliwe do usunięcia lub zniszczenia podczas eksploatacji instalacji.

- Zastosowanie przewodu oznaczonego barwą niebieską do innych celów, np. jako przewodu liniowego lub do innych celów jest możliwe pod warunkiem, że pomyłka jest niemożliwa i nie ma w obwodzie przewodu neutralnego. Przewód ten nie może być stosowany jako przewód ochronny.

- Pominięcie identyfikacji jest dopuszczalne:

• dla żył przewodów koncentrycznych,
• dla metalowych osłon lub pancerzy kabli, gdy są użyte jako przewód ochronny,
• dla przewodów gołych, gdy ich trwałe oznakowanie nie jest możliwe ze względu na ekstremalne wpływy zewnętrzne, np. agresywną atmosferę lub wilgoć,
• dla metalowych części konstrukcji lub części przewodzących obcych użytych jako przewody ochronne, 
• dla części przewodzących dostępnych użytych jako przewody ochronne,
• dla gołych przewodów napowietrznych.

Oznaczenie kolorem nie jest wymagane dla płaskich przewodów giętkich bez osłony lub pancerza albo przewodów mających izolację z materiałów, które nie mogą być oznaczone kolorem (np. przewody z izolacją mineralną). Dla takich przewodów ich żyły użyto jako przewody ochronne PE albo przewody PEN, PEL, PEM lub neutralne, dlatego powinny być oznaczone oznacznikami o odpowiednich kolorach przy ich zaciskach.

- Urządzenia ochronne (zabezpieczające) powinny być tak umieszczone i oznaczone, aby chronione obwody mogły być łatwo rozpoznawalne; w tym celu zaleca się ich grupowanie w rozdzielnicach tablicowych.

- Schematy i dokumentacja: w zależności od potrzeb należy sporządzać schematy, wykresy lub tablice zgodnie z normami EN 61346-1 i EN 61082, zawierające w szczególności:

• typ i układ obwodów (punkty zasilania odbiorców, liczbę i przekroje przewodów, rodzaje oprzewodowania),
• miejsce lokalizacji urządzeń oraz charakterystyki niezbędne do identyfikacji urządzeń spełniających funkcję zabezpieczającą, izolacyjną i łączeniową. W przypadku nieskomplikowanych instalacji powyższe informacje mogą być podane na schemacie (w formie tabelarycznej).

Uwaga! Schematy i dokumenty powinny zawierać następujące szczegółowe informacje:

• typ i przekrój przewodów,
• długości obwodów,
• rodzaj i typ urządzeń zabezpieczających,
• prąd znamionowy lub nastawienie urządzeń zabezpieczających,
• przewidywany prąd zwarciowy oraz dopuszczalną moc zwarciową urządzeń zabezpieczających.

Informacje te powinny być podane dla każdego obwodu instalacji. Informacje te powinny być korygowane po każdej modernizacji instalacji. Schematy i dokumenty powinny wskazywać lokalizację każdego ukrytego urządzenia. Zastosowane symbole powinny być dobrane z norm serii IEC 60617.

Ochrona przed wzajemnymi szkodliwymi wpływami

Rozdział ten zawiera trzy podrozdziały, przy czym tylko trzeci ma tytuł „Kompatybilność elektromagnetyczna”.

W podrozdziale pierwszym zamieszczono następujące postanowienia:

Wyposażenie powinno być tak dobrane i zainstalowane, aby unikać jakichkolwiek szkodliwych oddziaływań między instalacją elektryczną i instalacjami nieelektrycznymi.

Urządzenia elektryczne bez tylnej płyty nie powinny być montowane na ścianach budynku, jeżeli nie są spełnione następujące wymagania:

• jest zastosowana ochrona przed przeniesieniem się napięcia na powierzchnię ściany,
• zapewniona jest izolacja ogniowa między urządzeniem a palną powierzchnią montażową.

Jeżeli powierzchnia, na której urządzenie ma być montowane, nie jest metalowa i nie jest palna, nie trzeba stosować dodatkowych środków. W przypadku powierzchni metalowych lub palnych powinien być zastosowany jeden z następujących środków zaradczych:

• jeżeli powierzchnia ściany jest metalowa, należy połączyć ją z przewodem ochronnym PE lub z przewodem wyrównawczym instalacji, zgodnie z wymaganiami HD 60364-4-41 i HD 60364-5-54,
• jeżeli powierzchnia ściany jest palna, urządzenie powinno być oddzielone od powierzchi ściany pośrednią warstwą materiału izolacyjnego z grupy zapłonowej FH1, wg EN 60695.

W podrozdziale drugim zapisano, że jeżeli urządzenia przewodzące prądy różnego typu lub działające przy różnych napięciach są zgrupowane we wspólnym zestawie, takim jak rozdzielnice lub sterownice, i gdy konieczne jest uniknięcie szkodliwych wpływów, to wszystkie urządzenia jednego rodzaju prądu lub napięcia powinny być skutecznie oddzielone od innych urządzeń.

Podrozdział trzeci „Kompatybilność elektromagnetyczna” zawiera postanowienia wyboru poziomów odporności i emisyjności.

Zapisano, że poziom odporności wyposażenia elektrycznego należy selekcjonować biorąc pod uwagę wpływy pól elektromagnetycznych (patrz tabela ZA1), które mogą wystąpić po podłączeniu i zamontowaniu go do normalnego użytkowania oraz biorąc pod uwagę osiągnięcie zamierzonego poziomu ciągłości pracy potrzebnej do przewidywanego zastosowania urządzenia.

Należy wybrać wyposażenie o dostatecznie niskim poziomie emisji, tak aby nie mogło powodować zakłóceń elektromagnetycznych przez przewodzenie lub emisję w powietrzu w innym urządzeniu wewnątrz, lub na zewnątrz budynku. Jeżeli okaże się to konieczne, należy zainstalować środki ograniczające do minimum emisję (patrz HD60364-4-44 rozpatrywana). Uwaga! Zaleca się, aby przyrządy lub urządzenia – o ile ich dotyczą – spełniały wymagania norm EN 55011, 55012, 55013, 55014-1, 55014-2, 55015, 55022 oraz norm IEC Komitetu Technicznego 77 (serii EN 61000).

Środki odnoszące się do prądów przewodu ochronnego

Rozdział ten składa się z tekstu nienumerowanego i z dwóch podrozdziałów zatytułowanych „Transformator” i „Systemy sygnalizacyjne”. Zapisano w nim poniższe wymagania.

Dla zapewnienia bezpieczeństwa i warunków normalnej pracy instalacji prądy przewodów ochronnych generowane przez urządzenia w normalnych warunkach pracy instalacji powinny być ograniczone do wartości przewidzianych w projekcie.

Dopuszczalne prądy przewodu ochronnego są wyszczególnione w EN 61140:2002. 7.5.2 i powinny być wzięte pod uwagę, gdy informacja od producenta jest niedostępna.

Uwaga 1. Dla celów rozdziału 516 przyjęto, że prąd przewodu ochronnego jest prądem, który płynie w przewodzie ochronnym, w warunkach normalnej pracy nieuszkodzonego urządzenia.

Uwaga 2. Dla uniknięcia niepożądanych zadziałań urządzeń różnicowoprądowych spowodowanych prądami przewodów ochronnych – patrz IEC60364-5-53 punkt 531.2.1.3.

Uwaga 3. Instalator powinien poinformować właściciela instalacji, że najlepiej dobierać urządzenia, dla których producent podaje informację o wartości prądu przewodu ochronnego. Aby zapobiec niepotrzebnym wyłączeniom, powinny być wybierane urządzenia z mniejszym prądem przewodu ochronnego.

Uwaga 4. Wymagania dotyczące wzmocnienia przewodów ochronnych, patrz 543.7.

W podrozdziale „Transformator” zapisano, że w instalacjach elektrycznych mogą być zastosowane środki ograniczające prądy przewodów ochronnych przez użycie w ograniczonych obszarach transformatorów z odseparowanymi uzwojeniami.

W podrozdziale „Systemy sygnalizacyjne” podano, że użycie jakichkolwiek przewodów czynnych wraz z przewodem ochronnym jako przewodów powrotnych obwodu sygnalizacyjnego nie jest dopuszczalne.

Uwaga: Użycie przewodów powrotnych dc – patrz HD 60364-5-54:2007, 543.5.1.

Literatura (z uwzględnieniem edycji polskich aktualnych w grudniu 2010 r.)

PN-EN 55011:2010. Urządzenia przemysłowe, naukowe i medyczne – Charakterystyki zaburzeń o częstotliwości radiowej – Dopuszczalne poziomy i metody pomiarów (oryg.)

PN-EN 55012:2008. Pojazdy samochodowe, ładzie i urządzenia napędzane silnikami wewnętrznego spalania - Charakterystyki zaburzeń o częstotliwości radiowej – Dopuszczalne poziomy i metody pomiarów w odniesieniu do ochrony odbiorników radiowych, z wyłączeniem zainstalowanych w tych pojazdach/łodziach/urządzeniach lub w pojazdach/łodziach/urządzeniach znajdujących się w pobliżu (oryg.)

PN-EN 55013:2004. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Odbiorniki radiofoniczne i telewizyjne i ich urządzenia dodatkowe - Dopuszczalne poziomy i metody pomiarów (oryg.)

PN-EN 55013:2004/A2:2008. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Odbiorniki radiofoniczne i telewizyjne i ich urządzenia dodatkowe - Dopuszczalne poziomy i metody pomiarów (oryg.)

PN-EN 55013:2004/IS1:2010. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Odbiorniki radiofoniczne i telewizyjne i ich urządzenia dodatkowe - Dopuszczalne poziomy i metody pomiarów (oryg.)

PN-EN 55014-1:2007. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Wymagania dotyczące przyrządów powszechnego użytku, narzędzi elektrycznych i podobnych urządzeń – Odporność na zaburzenia elektromagnetyczne – Część 1:Emisja (oryg.)

PN-EN 55014-1:2007/A1:2010. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Wymagania dotyczące przyrządów powszechnego użytku, narzędzi elektrycznych i podobnych urządzeń – Odporność na zaburzenia elektromagnetyczne – Część 1:Emisja (oryg.)

PN-EN 55014-2:1999. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Wymagania dotyczące przyrządów powszechnego użytku, narzędzi elektrycznych i podobnych urządzeń – Odporność na zaburzenia elektromagnetyczne – Norma grupy wyrobów. (oryg.)

PN-EN 55014-2:1999/A1:2004. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Wymagania dotyczące przyrządów powszechnego użytku, narzędzi elektrycznych i podobnych urządzeń – Odporność na zaburzenia elektromagnetyczne – Norma grupy wyrobów.

PN-EN 55014-2:1999/A2:2009. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Wymagania dotyczące przyrządów powszechnego użytku, narzędzi elektrycznych i podobnych urządzeń – Odporność na zaburzenia elektromagnetyczne – Norma grupy wyrobów. (oryg.)

PN-EN 55014-2:1999/IS1:2007. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Wymagania dotyczące przyrządów powszechnego użytku, narzędzi elektrycznych i podobnych urządzeń – Odporność na zaburzenia elektromagnetyczne – Norma grupy wyrobów. (oryg.)

PN-EN 55015:2007. Poziomy dopuszczalne i i metody pomiarów zaburzeń radioelektrycznych wytwarzanych przez elektryczne urządzenia oświetleniowe i urządzenia podobne. (oryg.)

PN-EN 55015:2007/A1:2007. Poziomy dopuszczalne i i metody pomiarów zaburzeń radioelektrycznych wytwarzanych przez elektryczne urządzenia oświetleniowe i urządzenia podobne. (oryg.)

PN-EN 55015:2007/A2:2009. Poziomy dopuszczalne i i metody pomiarów zaburzeń radioelektrycznych wytwarzanych przez elektryczne urządzenia oświetleniowe i urządzenia podobne. (oryg.)

PN-EN 55022:2006. Urządzenia informatyczne – Charakterystyki zaburzeń radioelektrycznych – Poziomy dopuszczalne i metody pomiarowe. (oryg.)

PN-EN 55022:2006/A1:2008. Urządzenia informatyczne – Charakterystyki zaburzeń radioelektrycznych – Poziomy dopuszczalne i metody pomiarowe. (oryg.)

IEC 60050-691, International electrotechnical vocabulary – Chapter 691: Tariffs for electricity

PN-EN 60068-2-11:2002. Badania środowiskowe – Część 2-11: Próba Ka: Mgła solna (oryg.)

PN-EN 60079. Urządzenia elektryczne w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. (norma wielozeszytowa)

PN-EN 60255-22-1:2009. Przekaźniki pomiarowe i urządzenia zabezpieczające – Część 22-1 Badania odporności na zaburzenia elektryczne – Udary oscylacyjne o częstotliwości 1 MHz.

HD 384.4.42 S1:1985, Electrical installations of buildings – Part 4 Protection for safety – Chapter 42: Protection against thermal effects (IEC 60364-4-42:1980, mod.)

HD 60364-4-44, Low-voltage electrical installations – Part 4-44: Protection for safety - Protection against voltage disturbances and electromagnetic disturbances (IEC 60364-4-44, mod.)

PN-HD-60364-4-444:2010. Instalacje elektryczne niskiego napięcia – Część 4-44: Ochrona dla zapewnienia bezpieczeństwa – Ochrona przed zaburzeniami napięciowymi i zaburzeniami elektromagnetycznymi. (oryg.)

IEC 60364-5-53:2001, Electrical installations of buildings – Part 5-53: Selection and erection of electrical equipment – Isolation, switching and control

IEC/TS 60479-2:2007. Effects of current on human beings and livestock – Part 2: Special aspects

PN-EN 60529:2003. Stopnie ochrony zapewniane przez obudowy (Kod IP)

EN 60695-11-10:2005. Badanie zagrożenia ogniowego – Część 11-10: Płomienie probiercze – Metody badania płomieniem probierczym 50 W przy poziomym I pionowym ustawieniu próbki

PN-EN 60721-3-3:2003. Klasyfikacja warunków środowiskowych – Część 3-3: Klasyfikacja grup czynników środowiskowych I ich ostrości – Stacjonarne użytkowanie wyrobów w miejscach chronionych przed wpływami czynników atmosferycznych (orgy.)

EN 60721-3-4:2002. Klasyfikacja warunków środowiskowych – Część 3-3: Klasyfikacja grup czynników środowiskowych I ich ostrości – Stacjonarne użytkowanie wyrobów w miejscach chronionych przed wpływami czynników atmosferycznych (orgy.)

PN-EN 61000. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) (norma wieloczęściowa) series, Electromagnetic compatibility (EMC) (IEC 61000 series)

EN 61000-2. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Część 2: Środowisko. (norma wieloczęściowa)

IEC/TR 61000-2-1, Electromagnetic compatibility (EMC) – Part 2: Environment – Section 1:Desceiption of the environment for low-frequency conducted disturbances and signaling in public power supply systems.

PN-EN 61000-2-2:2003. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Część 2-2: Środowisko – Poziomy kompatybilnych zaburzeń małej częstotliwości i sygnałów przesyłowych w publicznych sieciach zasilających niskiego napięcia.

IEC/TR 61000-2-5, Electromagnetic compatibility (EMC) – Part 2: Environment – Section 5: Classification of electromagnetic environment – Basic EMC publication

PN-EN 61000-4-2:2009. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Część 4-2: Metody badań i pomiarów – Badania odporności na wyładowania elektrostatyczne. (oryg.)

PN-EN 61000-4-3:2007. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Część 4-3: Metody badań i pomiarów – Metody badań odporności na promieniowanie pola elektromagnetycznego o częstotliwości radiowej.

PN-EN 61000-4-3:2007/A1:2008. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Część 4-3: Metody badań i pomiarów – Metody badań odporności na promieniowanie pola elektromagnetycznego o częstotliwości radiowej.

PN-EN 61000-4-3:2007/IS1:2009. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Część 4-3: Metody badań i pomiarów – Metody badań odporności na promieniowanie pola elektromagnetycznego o częstotliwości radiowej.

PN-EN 61000-4-4:2010. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Część 4-4: Metody badań i pomiarów – Metody badań odporności na serie szybkich stanów przejściowych.

PN-EN 61000-4-6:2009. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Część 4-6: Metody badań i pomiarów – Odporność na zaburzenia przewodzone, indukowane przez pola o częstotliwości radiowej. (oryg.)

PN-EN 61000-4-8:2009. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Część 4-6: Metody badań i pomiarów – Badanie odporności na pole magnetyczne o częstotliwości sieci elektroenergetycznej. (oryg.)

PN-EN 61000-4-12:2009. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Część 4-6: Metody badań i pomiarów – Badanie odporności na tłumione przebiegi sinusoidalne

PN-EN 61000-4-18:2009. Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC) – Część 4-6: Metody badań i pomiarów – Badanie odporności na tłumione przebiegi oscylacyjne. (oryg.) IEC 61024-1, Protection of structures against lightning – Part 1: General principles

PN-EN 62262:2003. Stopnie ochrony przed zewnętrznymi uderzeniami mechanicznymi zapewnianej przez obudowy urządzeń elektrycznych (Kod IK) (IDT PN-EN 50102:2001) (oryg.)

PN-EN 62305. Ochrona odgromowa (norma wieloczęściowa) CENELEC Guide 29, Temperatures of hot surfaces likely to be touched – Guidance document for Technical Committees and manufacturers.

Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera!