Adaptacja funkcji zabezpieczeniowych układów automatyki elektroenergetycznej jednostek wytwórczych

Przyjęta topologia układu elektrycznego rozpatrywanej jednostki wytwórczej umożliwia jej pracę w sześciu stabilnych stanach. Dlatego proponuje się stworzenie dwóch wariantów zabezpieczenia różnicowoprądowego generatora, w celu lepszego dostosowania do panujących aktualnie warunków systemowych. Adaptacyjność – dla rozpatrywanej funkcji układu EAZ – polega na wyborze aparatów pomiarowych, z których pozyskiwane są sygnały wejściowe do zabezpieczenia, a także zmianie zakresu oddziaływania decyzji wygenerowanej przez system zabezpieczeniowy. Działania te są również podyktowane koniecznością ochrony przed skutkami zakłóceń wszystkich obiektów składowych układu elektroenergetycznego w obrębie bloku niezależnie od topologii konfiguracyjnej. Jednak w przypadku pracy generatora na potrzeby własne blokowe (stan pracy IV), gdy nieaktywne jest zabezpieczenie różnicowoprądowe bloku, a analizowane zabezpieczenie jest połączone z przekładnikami prądowymi zgodnie ze schematem ideowym przedstawionym na rysunku 2a, szynoprzewody łączące generator i transformator potrzeb własnych blokowych nie są chronione bezzwłocznie przed skutkami zwarć wielkoprądowych. Jest to niezgodne z zaleceniami zawartymi w [6, 8]. Dlatego postuluje się stworzenie drugiego wariantu zabezpieczenia różnicowoprądowego generatora, którego schemat ideowy zamieszczono na rysunku 2b.

Rys. 2. Schemat ideowy zabezpieczenia różnicowoprądowego generatora: a) wariant 1, b) wariant 2

Z uwagi na pomijalnie małą wartość impedancji szynoprzewodów łączących generator z transformatorem potrzeb własnych blokowych, w odniesieniu do impedancji generatora, wartości rozruchowe wielkości kryterialnych dla obu proponowanych wariantów zabezpieczenia różnicowoprądowego generatora są identyczne.