instalacje Stacje transformatorowe SN/nn. Zagadnienia wybrane – sposób doboru mocy zapotrzebowanej i transformatora

polecamy

Bezpłatna E-prenumerata

ekspert_budowlany_160

Teraz "Ekspert Budowlany"
do pobrania ZA DARMO
w formacie pdf. Kliknij >>

wyszukiwarka

newsletter



RSS

forum budowlane

        

logowanie



Stacje transformatorowe SN/nn. Zagadnienia wybrane – sposób doboru mocy zapotrzebowanej i transformatora

mgr inż. Marcin Orzechowski   
Strona 3 z 5
metoda współczynnika zapotrzebowania
W metodzie tej wykorzystuje się wartości współczynników zapotrzebowania dla różnych grup odbiorników, ustalone metodami statystycznymi, przy mocy zapotrzebowanej czynnej nie większej niż 500 kW. Moc czynną zapotrzebowaną wyznacza się ze wzoru:
Natomiast moc bierną zapotrzebowaną oblicza się ze wzoru:
gdzie:
Pz – moc czynna zapotrzebowana, w [kW],
Qz – moc bierna zapotrzebowana, w [kvar],
Pni – moc czynna i-tego odbiornika, w [kW],
tgφ – zastępczy współczynnik mocy, w [-],
kZ – współczynnik zapotrzebowania, w [-] (tab. 1.).
Wartość współczynnika tgφ należy wyznaczyć ze wzoru:

gdzie:
tgφi – zastępczy współczynnik mocy dla i-tego odbiornika (wyznaczony ze wzoru 14.), w [-],
cosφi – współczynnik mocy i-tego odbiornika, w [-].

metoda zastępczej liczby odbiorników
Metoda ta jest bardzo uniwersalna i pozwala na dużą dokładność wyników obliczeń. Zastępczą liczbę odbiorników nz oblicza się ze wzoru:
gdzie:
Pni – moc czynna i-tego odbiornika, w [kW].
Moc zapotrzebowaną przez grupę jednakowych odbiorników oblicza się ze wzoru:
gdzie:
km – wskaźnik mocy obliczeniowej (tab. 2.):
kw – wskaźnik wykorzystania mocy (dla odbiorników w przemyśle budowy maszyn i obróbki metali wartości zostały podane w tabeli 2.), w [-],
Psr – średnia moc czynna grupy odbiorników, w [kW],
– suma mocy znamionowych zainstalowanych odbiorników, w [kW].
Jeżeli w rozpatrywanej grupie odbiorników znajdują się odbiorniki o różnych wskaźnikach kw oraz różnych współczynnikach mocy cosφ, należy obliczyć średni wskaźnik wykorzystania mocy grup odbiorników kwss zgodnie ze wzorem:
gdzie:
kwi – wskaźnik wykorzystania mocy i-tego odbiornika, w [-],
Jeżeli liczba odbiorników w grupie jest nie większa niż 3, to moc zapotrzebowaną grupy należy wyznaczyć ze wzoru:
W przypadku, gdy liczba odbiorników jest większa od 3, a zastępcza liczba odbiorników jest mniejsza od 4 (n>2 oraz nz<4), moc zapotrzebowaną należy wyznaczyć ze wzoru:
gdzie:
koi – współczynnik obciążenia i-tego odbiornika równy stosunkowi mocy rzeczywiście pobieranej przez odbiornik do jego mocy znamionowej, w [-]. W przypadku braku informacji o wartości współczynnika ko można przyjmować następujące wartości:
  • ko=0,90 – dla odbiorników przeznaczonych do pracy ciągłej,
  • ko=0,75 – dla odbiorników przeznaczonych do pracy przerywanej.

W przypadku dużej liczby odbiorników wartość zastępczej liczby odbiorników można wyznaczyć z zależności:
gdzie: nzw – względna zastępcza liczba odbiorników (wartość podana w tabeli 4. z uwzględnieniem liczby oraz p), w [-],
gdzie:
m – liczba odbiorników, których moc jest równa lub większa od połowy mocy największego odbiornika, w [-],
n – rzeczywista liczba odbiorników, w [-],
Wartości względnej zastępczej liczby odbiorników nzw w zależności od nw
Tab. 4. Wartości względnej zastępczej liczby odbiorników nzw w zależności od nw [9]

 
Reklama