Sterowniki programowalne w układach automatyki (cz. 2.) Różne wykonania dla różnych zastosowań

Moduły funkcyjne mogą być dołączane do CPU w dowolnej kolejności. W przypadku stosowania większej ilości modułów montuje się je w kasecie rozszerzającej połączonej magistralą z kasetą podstawową. W każdej aplikacji wykorzystywane są moduły wejść i wyjść cyfrowych a w znacznej większości także wejść i wyjść analogowych. Dodatkowe moduły funkcyjne to najczęściej moduły szybkich liczników i moduły komunikacyjne do łączenia z różnymi magistralami. W systemach do specjalnych zastosowań popularne są jeszcze moduły wejść do pomiaru temperatury, moduły regulatorów PID lub Fuzzy Logic a w systemach wykorzystujących napędy moduły sterowania ruchem.
Zależnie od potrzeb producenci oferują zarówno małe sterowniki modułowe jak i duże konstrukcje. Doboru typu sterownika modułowego dokonuje się, uwzględniając czynniki techniczne oraz ekonomiczne. Do większych instalacji przeznaczony jest np. sterownik S7-300 firmy Siemens, który został omówiony w pierwszej części artykułu jako przykład popularnego sterownika. Przykładem małego sterownika jest CJ1 firmy Omron, która tak przedstawia jego zalety. Jest mały - zmniejsza rozmiary instalacji, gdyż można je montować w praktycznie dowolnym miejscu. Konstrukcja niewymagająca płyty montażowej umożliwia elastyczne dostosowanie go do potrzeb instalacji. Jest szybki – zapewnia krótszy czas cyklu i lepszą wydajność dzięki większej szybkości systemu od starszych typów sterowników. Umożliwia zarządzanie sieciowe informacjami produkcyjnymi poprzez pracę w dowolnej magistrali: Ethernet, Controller Link, DeviceNet, CanOpen i każdej innej, której wymaga dana aplikacja. Ma kilka wykonań by dopasować zastosowany model do sterowanego urządzenia.
Dostępne są modele - CJ1H, CJ1G, CJ1M oraz CJ1M ze zintegrowanymi wejściami impulsowymi lub z modułem komunikacyjnym Ethernet.