Pełny numer elektro.info 7-8/2017 tylko dla Ciebie [PDF]

wystarczy założyć konto w portalu elektro.info.pl

Senegal i energetyka

Stefan Gierlotka

W Senegalu energia elektryczna jest wytwarzana w elektrowniach cieplnych i wodnych. Produkcja energii elektrycznej odbywa się głównie z mazutu i ropy naftowej. Senegal nie wydobywa własnej ropy naftowej, ale importuje i przetwarza w rafinerii na wschodnich obrzeżach Dakaru. Dla pokrycia niedoboru własnej energii elektrycznej importuje z elektrowni wodnej na tamie Manantali w Mali. Nieliczne i niewielkie elektrownie wiatrowe można zaobserwować tylko na wybrzeżu Atlantyku.

Senegal położony jest w zachodniej Afryce nad Oceanem Atlantyckim. Graniczy z Mauretanią, Mali i Gwineą. Zajmuje powierzchnię 196,7 tys. km2. Stolicą kraju jest Dakar (2,6 mln mieszkańców). Liczba ludności szacowana jest na 13,5 mln osób. Językiem urzędowym jest francuski, ale posługuje się nim tylko 12% ludności. Główne rzeki to Senegal i Gambia, które uchodzą do Oceanu Atlantyckiego. Na północy kraju rzeki występują okresowo i pojawiają się jedynie w okresie pory deszczowej. Niemal całą powierzchnię kraju stanowią niziny. W Senegalu panuje klimat podrównikowy monsunowy. Pora deszczowa trwa trzy miesiące od lipca do września. Na północy kraju występują długotrwałe susze.

Zobacz także: Chińczycy popłynęli... z energią!

Stolica Senegalu – Dakar, jest położona nad wybrzeżem Oceanu Atlantyckiego, na Półwyspie Zielonego Przylądka. Miasto założyli Francuzi w 1857 roku. Rozwijało się ono przez XIX i XX wiek, a po 1940 roku stało się ośrodkiem administracyjnym Francuskiej Afryki Zachodniej. W Dakarze w latach 1979–2008 znajdowała się meta rozgrywanego co rok prestiżowego Rajdu Dakar. Z powodu zagrożenia terroryzmem, Rajd musiał emigrować z Afryki aż za ocean do Ameryki Południowej. Znajdująca się 3 km od portu w Dakarze wyspa Gorée od XVI do XIX wieku była bazą handlu niewolnikami. Tutaj ich sprowadzano, a następnie ładowano na statki i wysyłano przez Atlantyk do obu Ameryk.

Przeczytaj również: Zielonej energii nigdy za dużo! - Kostaryka wprowadza net-metering

W środku Senegalu, nad oceanem, znajduje się Gambia – najmniejsze pod względem powierzchni państwo Afryki. Swą szerokością obejmuje 50-kilometrowy skrawek lądu, ciągnący się wzdłuż dolnego biegu rzeki Gambii. W dolinie rzecznej występują liczne tereny bagniste i namorzyny. Jej stolicą jest Bandżul. Obszar ten był uznawany za idealne miejsce do penetracji wnętrza Afryki. Gambia, podobnie jak Senegal, była ośrodkiem handlu niewolnikami i szacuje się, że wywiezionych zostało około 3 milionów niewolników. W 1807 r. Imperium Brytyjskie zakazało tego niehumanitarnego procederu. W 1888 r. Gambia otrzymała status odrębnej kolonii brytyjskiej. Językiem urzędowym w Gambii jest angielski.

Poznaj szczegóły: Graciosa – wyspa zielonej energii dzięki OZE

Ciekawostką jest, że w latach 1651–1661 tereny obecnej Gambii, były kolonią Księstwa Kurlandii, ówczesnego lenna Rzeczypospolitej. W połowie XVII wieku Kurlandia planowała zwiększyć gospodarcze znaczenie swojego kraju poprzez kolonizację na południowych Karaibach. W 1651 roku nabyła od Portugalczyków wyspę (obecnie Wyspa James) w ujściu rzeki Gambia, gdzie utworzono bazę handlową dla czerpania miejscowych bogactw oraz niewolniczej siły roboczej. W następnych latach oprócz wyspy Kurlandia stała się właścicielem lądu na północnym brzegu rzeki Gambia. Obecność osadników i handlarzy na terenach Gambii nie trwała długo, ponieważ Szwedzi podczas II wojny północnej położyli kres kurlandzkiej kolonizacji świata. Kurlandia w owym okresie była lennem Polski, a królem był Jan II Kazimierz Waza.

Przeczytaj także: Alleluja na zielono! - kościoły w Wielkiej Brytanii zasilane OZE

W Senegalu energia elektryczna jest wytwarzana w elektrowniach cieplnych i wodnych. Produkcja energii elektrycznej odbywa się głównie z mazutu i ropy naftowej. Senegal nie wydobywa własnej ropy naftowej, ale importuje i przetwarza w rafinerii na wschodnich obrzeżach Dakaru. Dla pokrycia niedoboru własnej energii elektrycznej importuje z elektrowni wodnej na tamie Manantali w Mali. Nieliczne i niewielkie elektrownie wiatrowe można zaobserwować tylko na wybrzeżu Atlantyku.

System przesyłowy energetyki stanowią trójfazowe, trójprzewodowe sieci izolowane w układzie IT. Największa linia przesyłowa, o napięciu 225 kV, łączy system energetyczny Senegalu z elektrownią wodną w Mali. Pozostałe sieci przesyłowe WN pracują na napięciu 110 kV. Miejska sieć rozdzielcza SN korzysta z napięcia 20 kV. Wszystkie napowietrzne linie zasilające są trójfazowe i trójprzewodowe, bez uziemiającego przewodu ochronnego. Burze z wyładowaniami atmosferycznymi nie występują.

Zobacz również: Wschodzące słońce dla OZE... na Wschodzie

Transformatory są instalowane na ulicznych słupowych stacjach, typu bramowego. Trójfazowe transformatory 20/0,4 kV stosowane do zasilania odbiorów domowych nie mają wyprowadzonego przewodu środkowego. Większość stosowanych słupów przesyłowych jest wykonana z betonu. Sieć niskiego napięcia od transformatora prowadzona jest napowietrznie izolowanymi „skrętkami” dwu- lub trójprzewodowymi. Rozprowadzenie przewodów do odbiorów domowych wykonywane jest swobodne, przez podłączenie do istniejących przewodów linii napowietrznej. Gniazdka w Senegalu są typu europejskiego, a w Gambii – typu brytyjskiego. Uziemionego zacisku ochronnego w gniazdku nie spotyka się.

Ponieważ w kraju występuje niedobór energii oraz przeciążenie systemu, często dochodzi do wyłączenia napięcia. Większość budynków użyteczności publicznej, zabudowań turystycznych i obiektów gospodarczych jest wyposażona w źródła zasilania awaryjnego, którymi są zespoły prądotwórcze napędzane silnikiem spalinowym.

Poznaj szczegóły: Siła wiatru na rzecz wodoru... i czterech kółek

W Dakarze spotyka się ciekawe rozwiązanie wykonania stacji bazowych telefonii komórkowej. Maszt betonowy stacji bazowej z antenami wykonany jest w formie wysokiej palmy. Zabudowane na maszcie anteny stacji bazowej są maskowane sztucznymi liśćmi palmy.

Ciekawostką Senegalu jest rosnący powszechnie baobab afrykański. Drzewo o krótkim i pękatym pniu przez większą część roku, w okresie suszy pozostaje bezlistne. Pień osiąga średnicę do 9 m przy wysokości drzewa nieprzekraczającej 15 m. Kora jest gładka i gruba. Drewno jest bardzo lekkie, porowate i gąbczaste. Wypełniony miękiszem wodnym pień może zawierać do 100 tysięcy litrów wody. Liście pojawiają się po pierwszych deszczach. Drzewa dożywają przeciętnie 500 lat. Drewno, ze względu na swą lekkość, używane jest do sporządzania pływaków do sieci i łodzi.

Artykuł pochodzi z: miesięcznika elektro.info 5/2016

Komentarze

(0)

Wybrane dla Ciebie


Zdobądź certyfikat i uprawnienia » Zapraszamy na kurs przygotowujący do egzaminu kwalifikacyjnego Grupa 1 – Elektroenergetyczna, Kategoria E i D

Kurs kwalifikacyjny Grupa 1 elektroenergetyczna Po zakończeniu szkolenia odbędzie się praktyczny test egzaminacyjny. Uczestnik, który pozytywnie zaliczy test oraz zda pozytywnie egzamin kwalifikacyjny przed Państwową Komisją Kwalifikacyjną, otrzymuje imienne świadectwo upoważniające go do samodzielnego wykonywania pomiarów elektrycznych(...) czytam dalej »


Normy na urządzenia zasilające a ups-y kompensacyjne »
Upsy kompensacyjne

Wymagania dotyczące jakości dostarczanej energii poza zakresem zmian napięcia i częstotliwości sprowadzają (...) czytam dalej »


Ładowarka samochodów elektrycznych w domowym garażu »

Zalety i funkcje ładowarek podtynkowych »

ładowarka samochodu elektrycznego ładowarki podtynkowe
Najwyższe standardy produkcji zapewniają możliwość stosowania wewnątrz i na zewnątrz, a jego obudowa odporna jest na wszelkie warunki atmosferyczne.... czytam dalej » Już nie musisz szukać wolnego przewodu, ponieważ punkt ładowania znajduje się zawsze w tym samym miejscu i jest gotowy do naładowania Twojego (...) czytam dalej »

Zalety modułowych rozdzielnic nn »
rozdzielnice modułowe

Rozdzielnice niskonapięciowe (rozdzielnice nn) są elementami złożonymi z jednego lub kilku aparatów niskiego napięcia, które współpracują z urządzeniami sterowniczymi, sygnalizacyjnymi oraz pomiarowymi. Dodatkowo służą do łączenia... czytaj dalej »


Czy naprawdę warto? - Nowa seria ograniczników przepięć » Jak diagnozować urządzenia elektryczne za pomocą termowizji »
Ograniczniki przepięć Pomiar za pomocą termowizji
Szeregowe połączenie iskierników w stosunku do warystora powoduje, że ograniczniki typu 1, 2 w czasie normalnej pracy (…) czytaj dalej »
Kamera termowizyjna jest urządzeniem służącym do bezkontaktowego zobrazowania rozkładu temperatury na obserwowanej powierzchni na podstawie pomiaru (...) czytam dalej»

Jakie wybrać agregaty prądotwórcze »
Agregaty prądotwórcze - jakie wybrać

Niezawodne zasilanie i rozdział energii elektrycznej, doświadczona obsługa techniczna to... czytam dalej »

Dodaj komentarz
Nie jesteś zalogowany - zaloguj się lub załóż konto. Dzięki temu uzysksz możliwość obserwowania swoich komentarzy oraz dostęp do treści i możliwości dostępnych tylko dla zarejestrowanych użytkowników naszego portalu... dowiedz się więcej »
Zapisz się na bezpłatny newsletter!
Najnowsze informacje na Twoją skrzynkę:
4/2018

AKTUALNY NUMER:

elektro.info 4/2018
W miesięczniku m.in.:
  • - Zasady i kryteria doboru wyłączników różnicowoprądowych do selektywnej współpracy
  • - Projekt instalacji piorunochronnej budynku hali produkcyjnej
Zobacz szczegóły
MICROS sp.j. W. Kędra i J. Lic MICROS sp.j. W. Kędra i J. Lic
Firma Micros istnieje na polskim rynku elektronicznym nieprzerwanie od 1988 roku. Jej początki to mały sklep z asortymentem elektronicznym,...
Dom Wydawniczy MEDIUM Rzetelna Firma
Copyright @ 2004-2012 Grupa MEDIUM Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, nr KRS: 0000537655. Wszelkie prawa, w tym Autora, Wydawcy i Producenta bazy danych zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione. Korzystanie z serwisu i zamieszczonych w nim utworów i danych wyłącznie na zasadach określonych w Zasadach korzystania z serwisu.
realizacja i CMS: omnia.pl