Wiele opraw pozbawionych jest kloszy, co powoduje degradację systemu optycznego oprawy. Możemy również spotkać oprawy w dobrym stanie lub bardzo skorodowane (fot. 1 i fot. 2.). W przypadku niektórych opraw producenci deklarują funkcję samoczyszczącą klosza, co ułatwia ich konserwację [1].
wymagania normatywne dotyczące oświetlenia drogowego
Ilościowe i jakościowe parametry świetlne, mające istotny wpływ na sposób rozwiązania urządzeń oświetleniowych, zawarte są w normach:
- PKN-CEN/TR 13201-1:2007 Oświetlenie dróg. Część 1: Wybór klas oświetlenia,
- PN-EN 13201-2:2007 Oświetlenie dróg. Część 2: Wymagania oświetleniowe,
- PN-EN 13201-3:2007 Oświetlenie dróg. Część 3: Obliczenia parametrów oświetleniowych,
- PN-EN 13201-4:2007 Oświetlenie dróg. Część 4: Metody pomiarów parametrów oświetlenia.
Według obecnie obowiązującej serii polskich norm PN-EN 13201 [1], jako podstawowe pomiary zaleca się wykonywanie pomiarów natężenia oświetlenia i luminancji nawierzchni jezdni. Przeprowadzając analizę stanu oświetlenia można te podstawowe pomiary rozszerzyć o określenie między innymi: prowadzenia wzrokowego, stanu nawierzchni ulicy, współczynnika luminancji. Pomiary luminancji nawierzchni jezdni należy wykonywać poprzez „punktowe” pomiary luminancji. W normie sugeruje się, aby sposób rozłożenia punktów pomiarowych odpowiadał sieci punktów obliczeniowych. Wówczas punkty pomiarowe pokrywają się z punktami obliczeniowymi zawartymi w projekcie oświetlenia danej ulicy. W ten sposób można określić m.in. zgodność pomiędzy wynikami obliczeń i pomiarami. Stwarza to możliwość dokładnej weryfikacji nowej lub zmodernizowanej instalacji oświetlenia drogowego. Niestety procedura wykonywania tego typu pomiarów jest pracochłonna oraz czasochłonna, a także wymaga specjalistycznego sprzętu pomiarowego (miernik luminancji z polem pomiarowym 2’×20’) [1].
Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera! |
W przypadku braku dostępu do projektu oświetlenia, siatkę punktów pomiarowych wyznacza się na podstawie procedury określonej w normie. Dla przykładu, jezdnia z trzema pasami ruchu wymaga minimum 270 jednostkowych pomiarów luminancji (ich liczba zależy od długości modułu pomiarowego). Dodatkowo miernik luminancji musi być kolejno umieszczany na środku każdego pasa. Powoduje to dodatkowe komplikacje związane z bezpieczeństwem osób wykonujących pomiary (rzadko wyłącza się ruch pojazdów podczas pomiarów) [1].
Pomiary natężenia oświetlenia na jezdni należy wykonywać podobnie jak pomiary luminancji, tzn. w punktach obliczeniowych (chyba że w określonych przypadkach inna siatka pomiarowa zostanie ustalona jako właściwsza) i podobnie położenie miernika powinno być zgodne z przyjętymi w obliczeniach [1]. Wielkość i położenie pola pomiarowego jest analogiczne jak w przypadku pomiarów luminancji, choć w pewnych sytuacjach mogą być odstępstwa [1]. W przypadku jezdni z trzema pasami ruchu, należy wykonać minimum 90 pomiarów jednostkowych (ich liczba zależy od długości modułu pomiarowego).
Warto zwrócić uwagę na aspekt czasu wykonywania pomiarów. Otóż ze względu na ograniczenie zakresu temperatur pracy detektorów w miernikach oraz konieczność wykonywania pomiarów w bezdeszczowe wieczory, o dobrej przejrzystości powietrza, pomiary tego typu można przeprowadzać od końca wiosny do początków jesieni. W znaczący sposób ogranicza to czas, w którym można przeprowadzić tego typu analizę stanu oświetlenia [1].
