Efektywność energetyczna instalacji oświetleniowych

Sejm na posiedzeniu 15 kwietnia 2011 r. uchwalił ustawę o efektywności energetycznej i skierował ją do podpisu Prezydenta. W dniu 29 kwietnia prezydent Bronisław Komorowski podpisał ustawę o efektywności energetycznej, przygotowaną przez Ministerstwo Gospodarki. Długo oczekiwana przez inwestorów z sektora produktów i usług zużywających energię, ustawa weszła w życie 11 sierpnia 2011 roku (DzU z 2011 r., nr 94, poz. 551). Stanowi wykonanie postanowień dyrektywy nr 2006/32/WE z dnia 5 kwietnia 2006 r., zobowiązującej kraje członkowskie do stworzenia ram prawnych oraz mechanizmów wsparcia w celu zwiększania efektywności wykorzystania energii przez odbiorców końcowych.

efektywność energetyczna w Polsce

W ciągu ostatnich dziesięciu lat w Polsce dokonał się ogromny postęp w zakresie efektywności energetycznej. Energochłonność Produktu Krajowego Brutto spadła blisko o 1/3. Te dokonania to przede wszystkim: przedsięwzięcia termomodernizacyjne wykonywane w ramach ustawy o wspieraniu przedsięwzięć termomodernizacyjnych, modernizacja oświetlenia ulicznego czy też optymalizacja procesów przemysłowych. Nadal jednak efektywność energetyczna polskiej gospodarki jest około 3 razy niższa niż w najbardziej rozwiniętych krajach europejskich i około 2 razy niższa niż średnia w krajach Unii Europejskiej.

Powyższe świadczy o ogromnym potencjale w zakresie oszczędzania energii w Polsce, charakterystycznym dla rozwijającej się gospodarki.

ustawa o efektywności energetycznej

Transpozycja dyrektywy 2006/32/WE w Polsce jest opóźniona o kilka lat. Jak wynika z art. 18 ust. 1 dyrektywy 2006/32/WE termin jej transpozycji do prawa krajowego minął 17 maja 2008 r. Ustawa, która weszła w życie 11 sierpnia, zaczęła obowiązywać ze znacznym opóźnieniem i będzie obowiązywać krótko (zgodnie z art. 48 (z wyjątkami) do dnia 31 grudnia 2016 r.).

Celem ustawy jest zapewnienie realizacji wyznaczonego celu, w postaci uzyskania oszczędności energii w ilości 9% w okresie 2008–2016. Filarami systemu poprawy efektywności wykorzystania energii przez odbiorców końcowych mają być: sektor publiczny, w ramach pełnienia wzorcowej roli, przedsiębiorstwa energetyczne, inwestorzy prywatni i odbiorcy końcowi. Proefektywnościowe zachowania inwestorów i odbiorców końcowych będą stymulowane za pomocą instrumentu rynkowego opartego na świadectwach efektywności energetycznej (białych certyfikatach), możliwych do uzyskania w przetargu ogłaszanym przez prezesa Urzędu Regulacji Energetyki i stanowiących ekwiwalent osiągniętych oszczędności energii. Wybierane będą rozwiązania dające największe oszczędności energii przy najniższych kosztach.

Wprowadzenie kompleksowego mechanizmu wsparcia dla działań mających na celu wzrost efektywności energetycznej gospodarki ma doprowadzić do ograniczenia szkodliwego oddziaływania sektora energetycznego na środowisko oraz będzie się przyczyniać do bezpieczeństwa energetycznego kraju. Obowiązujące obecnie przepisy nie zapewniają realizacji niezbędnych programów i środków wzrostu efektywności energetycznej, wymaganych dyrektywą, i zobowiązań międzynarodowych państwa w zakresie oszczędności energii. Wprowadzenie regulacji według ustawy powinno posłużyć realizacji pełnego wdrożenia dyrektywy i zapewnienia wymaganego wzrostu efektywności energetycznej w Polsce.

W art. 3, będącym słownikiem pojęć ustawowych, zdefiniowano efektywność energetyczną jako stosunek uzyskanej wielkości efektu użytkowego danego obiektu, instalacji lub urządzenia technicznego, w typowych warunkach ich użytkowania lub eksploatacji, do ilości zużycia energii niezbędnej do uzyskania tego efektu. Zdefiniowano również oszczędność energii, gdyż powszechne rozumienie tego pojęcia jako zmniejszenie zużycia energii nie pokrywa się w pełni z definicją dyrektywy. Oszczędność energii, według zapisu ustawy, to ilość energii stanowiąca różnicę między energią potencjalnie zużytą przez urządzenie techniczne lub instalację w danym okresie przed zrealizowaniem przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej a energią zużytą przez to urządzenie techniczne lub instalację w takim samym okresie, po zrealizowaniu tych przedsięwzięć i uwzględnieniu znormalizowanych warunków wpływających na zużycie energii.