Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków,
innych obiektów budowlanych i terenów, rozdział 5 § 15 ust. 1 „Z każdego
miejsca przeznaczonego na pobyt ludzi w obiekcie powinny być zapewnione
odpowiednie warunki ewakuacji, zapewniające możliwość szybkiego i
bezpiecznego opuszczenia strefy zagrożonej lub objętej pożarem,
dostosowane do liczby i stanu sprawności osób przebywających w obiekcie
oraz jego funkcji, konstrukcji i wymiarów, a także zastosowane
techniczne środki zabezpieczenia przeciwpożarowego, polegające m.in. na
(...) (pkt 4) zabezpieczeniu przed zadymieniem wymienionych w przepisach
techniczno budowlanych dróg ewakuacyjnych, w tym: na stosowaniu
urządzeń zapobiegających zadymieniu lub urządzeń i innych rozwiązań
techniczno-budowlanych zapewniających usuwanie dymu”.
Z kolei w
§16 ust. 1 stwierdza się, że „Podstawą do uznania użytkowanego budynku
istniejącego za zagrażający życiu ludzi jest niezapewnienie przez
występujące w nim warunki techniczne możliwości ewakuacji ludzi, w
szczególności w wyniku (…) (ust. 2 pkt 5) niezabezpieczenia przed
zadymieniem dróg ewakuacyjnych wymienionych w przepisach
techniczno-budowlanych, w określony tam sposób”. Przepisy budowlane
nakazują, aby w szczególności urządzenia zapobiegające zadymieniu lub
samoczynne urządzenia oddymiające uruchamiane za pomocą systemu
wykrywania dymu były stosowane w następujących przypadkach:
- na klatkach schodowych i przedsionkach przeciwpożarowych, stanowiących drogę ewakuacyjną w budynku wysokim (W) dla strefy pożarowej ZL II oraz w budynku wysokościowym (WW) dla stref pożarowych innych niż ZL IV,
- klatkach schodowych i przedsionkach przeciwpożarowych, stanowiących drogę ewakuacyjną w budynku wysokim (W) dla stref pożarowych ZL I, ZL III, ZL V lub PM oraz w budynku wysokościowym (WW) dla strefy pożarowej ZL IV,
- szybach dźwigów dla ekip ratowniczych,
- klatkach schodowych obudowanych i zamykanych drzwiami w budynkach:
- niskim (N), zawierającym strefę pożarową ZL II,
- średniowysokim (SW), zawierającym strefę pożarową ZL I, ZL II, ZL III lub ZLV,
- niskim (N) i średniowysokim (SW), zawierającym strefę pożarową PM o gęstości obciążenia ogniowego powyżej 500 MJ/m2 lub pomieszczenie zagrożone wybuchem,
Oddymianie polega na wytworzeniu odpowiedniej różnicy ciśnień. Można to uzyskać wykorzystując instalacje grawitacyjne oraz instalacje mechaniczne. Zjawisko gromadzenia się dymu w budynku pozbawionym instalacji oddymiającej przedstawia rysunek 1. Natomiast na rysunku 2. zilustrowano zasadę odprowadzania dymu.
zadania urządzeń i instalacji oddymiających
Urządzenia i instalacje oddymiające powinny:
- zapewnić w chronionym pomieszczeniu wystarczającą widoczność,
- obniżyć stężenie toksycznych gazów pożarowych,
- utrzymać odpowiedni poziom tlenu,
- usunąć ciepło powstające w czasie pożaru.
Proces oddymiania z reguły powinien przebiegać w dwóch etapach:
- etap I – utrzymanie dostępności do pomieszczeń w celu ewakuacji ludzi, dlatego instalacja powinna zostać uruchomiona w jak najkrótszym czasie, zaraz po powstaniu pożaru,
- etap II – powstrzymanie rozprzestrzeniania się dymu poza przestrzeń objętą pożarem.
Rozróżniamy dwa podstawowe sposoby oddymiania: oddymianie grawitacyjne i oddymianie mechaniczne.
