Wpływ jakości energii elektrycznej dostarczanej do urządzeń elektrycznych, które muszą funkcjonować w czasie pożaru, na warunki ewakuacji (część 2.)

Zróżnicowane wymagania dotyczące pewności zasilania wymusiły wprowadzenie klasyfikacji odbiorników energii elektrycznej na kategorie zasilania, które można sklasyfikować zgodnie z kryterium przyjętym w gospodarce energetycznej:

• odbiorniki III kategorii zasilania – odbiorniki, w których dowolnie długa przerwa w dostawie energii elektrycznej nie spowoduje żadnych negatywnych skutków,
• odbiorniki II kategorii zasilania - odbiorniki, w których krótka przerwa w dostawie energii elektrycznej (do kilku minut) nie spowoduje negatywnych skutków,
• odbiorniki I kategorii zasilania – odbiorniki, w których nawet krótka przerwa w dostawie energii elektrycznej może spowodować zagrożenie życia ludzi lub

znaczne straty materialne spowodowane np. przerwaniem procesu produkcyjnego.

Przykładowy układ zasilania obiektu budowlanego, w którym występują wszystkie kategorie zasilania, przedstawia rysunek 1.

Do najbardziej wrażliwych odbiorników wspomagających ewakuację należą: oświetlenie awaryjne, dźwigi dla ekip ratowniczych, DSO. Urządzenia te należy zaliczyć do I kategorii zasilania, w celu wyeliminowania zakłóceń w ich pracy spowodowanych zasilaniem ich energią elektryczną o niewłaściwych parametrach.

Zapad napięcia lub jego odchylenie powoduje silne zakłócenia szczególnie oświetlenia oraz komunikatów przekazywanych za pośrednictwem DSO. Zniekształcone komunikaty lub gwałtowne zmiany oświetlenia powodują pogłębianie stresu u osób uwięzionych w płonącym budynku, a w skrajnym przypadku mogą doprowadzić do paniki wśród osób ewakuowanych. W celu wyeliminowania zakłóceń przychodzących z sieci elektroenergetycznej, obwody zasilające te odbiorniki należy objąć systemem zasilania gwarantowanego z wykorzystaniem zasilaczy UPS.

Zespół prądotwórczy stanowi w tym przypadku źródło zasilania awaryjnego i stosowany jest tylko w niektórych obiektach wymagających zwiększonej pewności zasilania.

Zespoły prądotwórcze dzieli się ze względu na czas rozruchu, tj. czas, jaki upływa od chwili zaniku napięcia w sieci elektroenergetycznej do chwili jego podania z generatora zespołu prądotwórczego na zespoły:

• z długotrwałym zanikiem napięcia,
• z krótkotrwałym zanikiem napięcia,
• bez zaniku napięcia.

Do zasilania wrażliwych urządzeń ppoż. wspomagających ewakuację nadaje się jedynie zespół prądotwórczy zaliczony do kategorii bez zaniku napięcia. Na rysunku 2. został przedstawiony schemat zespołu prądotwórczego z zerowym czasem przełączenia na zasilanie awaryjne.

W układzie przedstawionym na rysunku 2. zastosowano silnik elektryczny synchroniczny o mocy równej mocy generatora zespołu prądotwórczego. Zasilanie odbiorników jest realizowane w sposób ciągły nie z sieci elektroenergetycznej, lecz z generatora zespołu prądotwórczego. W normalnym stanie pracy silnik elektryczny (1) jest zasilany z sieci elektroenergetycznej i napędza generator zespołu (2) wraz z kołem zamachowym (3).