Przetężenia są wykrywane przez trzy różne elementy wyłącznika: wyzwalacz termiczny reagujący na przeciążenia, wyzwalacz elektromagnetyczny – reagujący na zwarcia oraz wyzwalacz elektroniczny – wykrywający oba te zjawiska jednocześnie. Wyzwalacze termiczne i elektromagnetyczne, zwykle łączone w wyłącznikach termicznomagnetycznych, mają ograniczone możliwości zmiany nastaw parametrów w stosunku do wyzwalaczy elektronicznych.
układy zabezpieczające
W przypadku wyzwalacza termicznego podstawowym elementem jest bimetal,
którego ogrzanie powyżej standardowych wartości działania powoduje
odkształcenie, co z kolei uwalnia blokadę styków. Czas reakcji bimetalu
jest odwrotnie proporcjonalny do natężenia prądu. Z powodu inercji
termicznej bimetal reaguje szybciej, gdy drugie przeciążenie następuje
szybko po pierwszym – wówczas zabezpieczenie kabli pracujących w wyższej
temperaturze jest lepsze. W większości dostępnych rozwiązań istnieje
możliwość regulacji prądu przeciążenia Ir w granicach od 0,4 do 1
wartości prądu znamionowego In [2]. Wyzwalacz magnetyczny jest zbudowany
z elektromagnesu, którego działanie uwalnia blokadę styków, co powoduje
wyłączenie w przypadku wystąpienia silnego przetężenia. Czas
zadziałania jest bardzo krótki, w granicach 1/10 sekundy. Wyłączniki
mocy mają najczęściej nastawialne wartości prądów zwarciowych od 0,6 do
10-krotnej wartości prądów przeciążeniowych, która umożliwia dopasowanie
wartości wyzwolenia do warunków zabezpieczenia instalacji (wartości
prądów zwarciowych oraz kwestie porażenia przy dotyku pośrednim).
Ponadto nastawa ta połączona z funkcją ustawienia czasu utrzymania
zwarcia umożliwia uzyskanie selektywności między aparatami.
Wyzwalacz elektroniczny wyposażony jest w przekładniki prądowe
umieszczone w każdym biegunie, które stale mierzą wartości prądów przez
nie płynących. Wartości mierzone przetwarzane są przez moduł
elektroniczny, który steruje wyzwoleniem wyłącznika, gdy zostaną
przekroczone nastawione wartości. Charakterystyka wyzwalacza składa się z
trzech stref działania. Strefa zadziałania bezzwłocznego gwarantuje
zabezpieczenie przed dużymi prądami zwarciowymi. Jest nastawiana
fabrycznie przez producenta na pewną stałą wartość, najczęściej od 5 do
20 kA lub można ją nastawiać samodzielnie na aparacie [2]. Strefa
działania krótkozwłocznego gwarantuje natomiast zabezpieczenie przed
prądami zwarciowymi o mniejszym natężeniu, które powstają zwykle na
końcach linii.
