Ponieważ instalacja oświetlenia ewakuacyjnego jest częścią instalacji oświetlenia awaryjnego, wszystkie urządzenia przeciwpożarowe powinny być poddawane przeglądom co najmniej raz w roku oraz spełniać wymagania polskich norm [1, 2]. Rozporządzenia i przywołane w nich polskie normy są wytycznymi dla projektantów określającymi właściwe oświetlenie awaryjne w budynkach w zależności od jego przeznaczenia i miejsca zainstalowania. Najważniejsze treści obowiązujących rozporządzeń przedstawione zostały w publikacji [2].
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wraz z nowelizacją z dnia 12 marca 2009 r. (DzU nr 56, poz. 461 z późn. zmianami) wprowadziło jako obowiązujące szereg polskich norm. W wykazie tym zostały również powołane dwie normy: PN-EN 50172:2005 Systemy awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego oraz PN-EN 1838:2005 Zastosowania oświetlenia. Oświetlenie awaryjne.
norma PN-EN 50172:2005
Zawiera wytyczne dotyczące oświetlenia dróg ewakuacyjnych i znaków bezpieczeństwa w przypadku, gdy zawiedzie normalne zasilanie. Zamieszczono w niej minimalne wymagania dla tego rodzaju oświetlenia awaryjnego stosowanego do wielkości, typu i przeznaczenia budynku. Postanowienia normy odnoszą się do awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego we wszystkich miejscach pracy oraz budynkach otwartych dla publiczności, a także do ogólnie dostępnych dróg w wielopiętrowych budynkach mieszkalnych. Odnosi się to również do oświetlenia zapasowego stosowanego jako awaryjne oświetlenie ewakuacyjne [3].
W normie PN-EN 50172:2005 rozróżnione są cztery funkcje awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego:
- oświetlanie znaków drogi ewakuacyjnej,
- zapewnianie natężenia oświetlenia na drogach ewakuacyjnych i wzdłuż nich w taki sposób, aby umożliwić bezpieczny ruch w kierunku wyjścia do bezpiecznego miejsca ewakuacji,
- punkty alarmu pożarowego i sprzętu przeciwpożarowego należy rozmieścić wzdłuż dróg ewakuacyjnych w taki sposób, aby mogły być łatwo zlokalizowane i użyte,
- umożliwianie działań związanych ze środkami bezpieczeństwa.
Awaryjne oświetlenie ewakuacyjne należy uruchamiać nie tylko w przypadku całkowitego uszkodzenia zasilania oświetlenia podstawowego, ale również w przypadku lokalnego uszkodzenia, takiego jak uszkodzenia obwodu końcowego. Awaryjne oświetlenie ewakuacyjne nie jest zaprojektowane w celu umożliwienia normalnych działań w obiekcie w przypadku uszkodzenia oświetlenia podstawowego lub zapasowego [3]. Szczegóły dotyczące natężenia oświetlenia oraz adaptacji wzroku określono w normie PN-EN 1838 wydanej na podstawie EN 1838.
Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera! |
Zasady prowadzenia przewodów powinny być zgodne z HD 384/HD 60364 oraz polską serią norm PN-HD 60364. Natomiast oprawy awaryjnego oświetlenia ewakuacyjnego powinny być projektowane i konstruowane zgodnie z normą PN-EN 60598-2-22:2004+A2:2010. Przywołana norma rozróżnia oprawy awaryjne zasilane z centralnego źródła oraz wyposażone we własne źródła zasilania. Norma PN-EN 60598-2-22 wymaga, aby możliwe było testowanie opraw oświetlenia awaryjnego bez wyłączania zasilania. Oprawy oświetlenia awaryjnego z własnym źródłem zasilania powinny być wyposażone w wewnętrzny układ testujący lub podłączone do zdalnego układu testującego. Z tego względu oprawy oświetlenia awaryjnego z własnym źródłem zasilania powinny być wyposażone w wewnętrzny układ testujący lub podłączone do zdalnego układu testującego [3].
Zasilane z akumulatorów centralne systemy zasilania powinny być projektowane i konstruowane zgodnie z normą PN-EN 50171:2007, a wymagania dotyczące bezpieczeństwa akumulatorów powinny być zgodne z normą PN -EN 50272-2:2007+Ap1:2009. W przypadku stosowania opraw w strefach zagrożonych wybuchem, powinny być one zgodne z normami i dyrektywą 94/9/WE [3].
Norma PN-EN 50172 nie precyzuje wymagań dotyczących testów automatycznych, lecz stwierdza „Automatyczne systemy testowania oświetlenia awaryjnego powinny być projektowane, konstruowane i instalowane zgodnie z wymaganiami krajowych norm i przepisów” [3]. Wynika stąd konieczność stosowania polskich norm przedstawionych w tabeli 1. [5].
