Nowa norma [1] zmienia niektóre definicje stosowane przez wiele lat w odniesieniu do p.p. Poniżej podano najważniejsze:
- znamionowe napięcie (Un) – wartość skuteczna napięcia izolacji obwodu pierwotnego,
- znamionowy prąd pierwotny (Ipn) – wartość prądu pierwotnego, do którego odniesiona jest praca przekładnika. Znormalizowane wartości tych prądów to: 10-12,5-15-20-25-30-40-50-60-75 A i ich dziesiętne krotności (podkreślono wartości zalecane),
- znamionowy krótkotrwały prąd cieplny (Ith) – wartość skuteczna prądu pierwotnego, którą przekładnik ze zwartymi uzwojeniami wtórnymi powinien wytrzymać przez 1 s,
- znamionowy prąd dynamiczny (Idyn) – wartość szczytowa prądu pierwotnego, którą przekładnik ze zwartymi uzwojeniami wtórnymi powinien wytrzymać bez uszkodzenia elektrycznego lub dynamicznego,
- znamionowy prąd wtórny (Isn) – wartość prądu wtórnego, do którego odniesiona jest praca przekładnika. Znormalizowane wartości tych prądów to: 1 A, 2 A, 5 A (podkreślono wartość zalecaną),
- oznaczenia zacisków – pokazano na rysunku 1.
- przekładnia znamionowa:
Zobacz także: Dobór zabezpieczeń kabli i przewodów elektrycznych (część 1.) >>
– stosunek znamionowego prądu pierwotnego do znamionowego prądu wtórnego,
- błąd prądowy (błąd przekładni) – błąd, który przekładnik wprowadza do pomiaru prądu, wynikający z tego, że przekładnia rzeczywista nie jest równa przekładni znamionowej. Jest on określony wzorem:
gdzie:
Ip – rzeczywisty prąd pierwotny,
Is – rzeczywisty prąd wtórny,
Chcesz być na bieżąco? Zapisz się do naszego newslettera! |
- błąd kątowy (δi) – kąt fazowy między wektorami prądów pierwotnego i wtórnego. Błąd kątowy jest określany jako dodatni, jeżeli wektor prądu wtórnego wyprzedza wektor prądu pierwotnego,
- błąd całkowity – różnica między chwilowymi wartościami prądu wtórnego pomnożonego przez przekładnię znamionową, wyrażona w procentach wartości skutecznej prądu pierwotnego:
Zobacz także: Przekładniki napięciowe i prądowe >>
gdzie:
Kn – przekładnia znamionowa,
Ip – wartość skuteczna prądu pierwotnego,
ip – wartość chwilowa prądu pierwotnego,
is – wartość chwilowa prądu wtórnego,
T – czas trwania jednego okresu,
Zobacz także: Uproszczony projekt zasilania osiedla mieszkaniowego >>
- klasa dokładności – określa dopuszczalne błędy przekładnika prądowego. W zakresie dokładności norma dzieli p.p. na pomiarowe i zabezpieczeniowe. Znormalizowane klasy dokładności p.p. pomiarowych to: 0,1-0,2-0,5-1-3-5. Dopuszczalne wartości błędów prądowych i kątowych zależą od wartości prądu pierwotnego. Podano je w normie [1]. Znormalizowane klasy dokładności p.p. zabezpieczeniowych wynoszą: 5P i 10P. Wartości graniczne błędów tych przekładników podano w normie [1],
- moc znamionowa (Sn) – wartość mocy pozornej, w [VA], którą przekładnik jest zdolny zasilać przy znamionowym prądzie i obciążeniu znamionowym. Znormalizowane wartości mocy znamionowych to: 2,5-5,0-10-15-30 VA. Wartości większe mogą być stosowane w razie potrzeby,
- obciążenie p.p. (Ss) – impedancja obwodu wtórnego przy określonym współczynniku mocy. Obciążenie zwykle wyrażane jest jako moc pozorna w [VA], przy określonym współczynniku mocy,
- znamionowy współczynnik graniczny dokładności (Nn – dawniej liczba przetężeniowa) – stosunek znamionowego granicznego prądu pierwotnego, przy którym zachowana jest znamionowa klasa dokładności, do znamionowego prądu pierwotnego. Znormalizowane współczynniki graniczne dokładności: 5-10-15-20-30 podaje się tylko dla przekładników zabezpieczeniowych (po mocy i klasie, np. 30 VA, klasa 5P 10),
- współczynnik bezpieczeństwa przyrządu (FS) p.p. zastosowanego do pomiarów – stosunek znamionowego prądu pierwotnego, bezpiecznego dla przyrządu, do znamionowego prądu pierwotnego p.p. Wartość tego współczynnika podaje się tylko dla p.p. zastosowanych do pomiarów (po mocy i po klasie, np. 15 VA, klasa 0,5 FS10).
