Elektroenergetyczne stacje rozdzielcze SN/nn

stacje kontenerowe

Obecnie prawie wyłącznie stosuje się stacje prefabrykowane wytwarzane w całości w specjalistycznych firmach. W miejscu instalacji wykonuje się wyłącznie ich montaż końcowy przedstawiony schematycznie na rysunku 1. Instalacja transformatora odbywa się przez zdjęcie dachu nad przedziałem transformatorowym lub poprzez drzwi umieszczone w konstrukcji „budynku” stacji. Po stronie SN montuje się odłącznik lub rozłącznik wyposażony w bezpieczniki SN. Rozdzielnice nn zawierają najczęściej rozłączniki bezpiecznikowe lub bezpieczniki chroniące poszczególne linie sieci nn [1].

Stacja przewożona na miejsce instalacji jest wyposażona w rozdzielnice SN, nn oraz instalacje wewnętrzne. Po usytuowaniu wymaga jedynie podłączenia zewnętrznych kabli SN i nn, uziomu otokowego oraz wstawienia i podłączenia transformatora. Stacje są przystosowane do współpracy z siecią kablową, kablowo-napowietrzną średniego napięcia oraz siecią kablową niskiego napięcia [3]. Mogą mieć dach jedno-, dwu- lub czterospadowy, wykonywany jako nakładka na właściwy stropodach lub jako integralna część stacji. Kolory elewacji zewnętrznych budynku oraz elementów ślusarki mogą być wykonane według dowolnych życzeń zamawiającego. Drzwi są najczęściej wykonane z blachy stalowej zabezpieczonej antykorozyjnie. Powinny posiadać zawiasy mocujące wraz z zamknięciem odpornym na wybuch spowodowany ewentualnym zwarciem łukowym w rozdzielnicy. Transformator jest ustawiany na szynach jezdnych umieszczonych nad szczelną betonową misą olejową. Budynek stacji może być przystosowany do ustawienia na fundamentach prefabrykowanych. Fundamenty mogą również stanowić integralną część stacji. Podstawa „budynku” lub ściany posiada gniazda do mocowania zawiesi do transportu pionowego.

Innym interesującym wykonaniem jest stacja transformatorowa, która stanowi w całości żelbetowy prefabrykat budowlany (rys. 2). Jest ona wykonana u producenta w całości i na miejsce przeznaczenia przewożona i ustawiana dźwigiem jako kompletnie zmontowana. Cały budynek posiada kształt prostopadłościanu, którego dolna część związana z przyziemiem jest przystosowana do montowania urządzeń stacji, a część górna stanowi jej obudowę i dach. Całość stanowi rozwiązanie żelbetowe, a zarówno ściany, jak i fundament nie posiadają połączeń, a są „jednolitą” bryłą. Zbrojenie stacji jest łączone ze sobą przez spawanie. Zaciski uziemiające stacji mają połączenie ze zbrojeniem ścian i fundamentu [2].

wentylacja stacji kontenerowej

Oryginalnym sposobem wentylacji jest kominowy system wentylacji grawitacyjnej, polegający na tym, że wloty powietrza zlokalizowane są w podłodze stacji, a wyloty pod dachem. Dzięki temu stacja transformatorowa jest pozbawiona krat wentylacyjnych w ścianach. Ma to bardzo istotny wpływ na bezpieczeństwo osób postronnych, które mogą znaleźć się w bezpośrednim sąsiedztwie stacji podczas zwarcia w jej wnętrzu. Wydajny system wentylacji stwarza optymalne warunki pracy dla elementów stacji, czyli transformatora, rozdzielnic SN i nn, połączeń kablowych oraz urządzeń peryferyjnych, takich jak ewentualne baterie kondensatorów, liczniki energii elektrycznej i inne. Odporna na skutki zwarcia obudowa stacji bez otworów wentylacyjnych w ścianach zapewnia bezpieczeństwo osobom postronnym i obiektom stojącym w jej bezpośrednim otoczeniu. Zgodnie z normą PN-EN 61330:2001, zastąpioną przez normę PN-EN 62271-202:2007, stacja transformatorowa prefabrykowana powinna być chłodzona naturalną wentylacją [2].

stacje słupowe

W sieciach rozdzielczych SN wiejskich na napięcie do 30 kV powszechnie stosuje się słupowe stacje transformatorowe. Są one wyposażone w transformatory, najczęściej olejowe o mocy do 630 kVA. Obecnie produkuje się stacje wykonane z jednej lub dwóch żerdzi wirowanych (żerdzi liniowej i żerdzi transformatorowej). Jako żerdź liniową można stosować słupy o długościach od 10,5 do 15 m i wytrzymałości wynoszącej nawet 17,5 kN, w zależności od potrzeb linii zasilającej. Stacja pełni najczęściej funkcję słupa krańcowego dla linii SN i nn w zakresie dopuszczalnych sił wypadkowych działających na słup. Zasilanie stacji może być wykonane linią napowietrzną lub kablową SN. W przypadku, gdy oś stacji nie pokrywa się z kierunkiem linii zasilającej, istnieje możliwość obrócenia poprzecznika. Konstrukcja pod izolatory lub ograniczniki przepięć może umożliwiać zmianę kierunku przebiegu przewodów z zachowaniem prawidłowych odległości. Na stacji po stronie SN można zamontować rozłącznik lub odłącznik opcjonalnie wyposażony w uziemnik [3]. Stacje tego typu przeznaczone są głównie do zasilania odbiorców przemysłowo-usługowych, placów budowy, a także odbiorców wiejskich. Dodatkowo instalowane są rozdzielnice nn, które mogą być umieszczone w skrzynce zamontowanej na słupie lub obok niego, w zależności od liczby obwodów zasilania [4].