Książka mimo swojego tytułu nie stanowi podręcznika do nauki. Nie ma również charakteru poradnika skierowanego do wykształconych elektryków. Jest to publikacja mająca charakter historyczny, w której autor przybliża rozwój szeroko rozumianej elektryki na przestrzeni wieków. Publikacja uzyskała bardzo pozytywne opinie historyków. Jest pierwszą opracowaną przez elektryka, który przybliża czytelnikom postacie ludzi, którzy wnieśli znaczący wkład w rozwój elektrotechniki i tworzyli jej naukowe podstawy. Osoby kończące studia na wydziałach elektrycznych lub wydziałach elektroniki wyższych uczelni technicznych często nigdy nie miały okazji poznać historii rozwoju elektrotechniki oraz życiorysów ludzi, którzy ją tworzyli na przestrzeni wieków, z uwagi na to, że programy studiów nie przewidują zajęć z tego zakresu.
„Wstęp do elektryki” jest próbą przybliżenia historii oraz życiorysów ludzi najbardziej zasłużonych dla tej dziedziny nauki. Gdyby nie ich wysiłek oraz chęć poznawania i wyjaśniania skomplikowanych zjawisk fizycznych, w dalszym ciągu jako źródeł światła używalibyśmy lamp naftowych. Nie byłoby komputerów, łączności satelitarnej oraz innych dogodności współczesnego świata, które funkcjonują wyłącznie dzięki powszechności dostępu do energii elektrycznej.
Książka została podzielona na pięć rozdziałów, w których autor przedstawia historię rozwoju elektrotechniki i jej zastosowań. W pierwszym z nich zamieszczono informacje dotyczące odkrycia Michaela Faradaya, Hansa Ch. Oersteda i André-Marie Ampere’a, które doprowadziły do ustalenia ścisłego związku między elektrycznością i magnetyzmem, uznawanych wcześniej za osobne problemy, niemające ze sobą nic wspólnego. W rozdziale tym poznamy życiorysy wielu ówczesnych badaczy zjawisk elektrycznych. Dowiemy się, że Benjamin Franklin nie miał formalnie żadnego wykształcenia i był samoukiem, a jedynym nauczycielem A. M. Ampere’a był jego ojciec, stracony w okresie rewolucji francuskiej. Autor opisał również początki telekomunikacji oraz podkreślił wkład w jej rozwój G. M. Marconiego, który w 1931 r. został członkiem honorowym Stowarzyszenia Elektryków Polskich. Podkreślił również zasługi polskiego inżyniera Michała Doliwo-Dobrowolskiego, twórcy systemu trójfazowego i silnika trójfazowego indukcyjnego.
W drugim rozdziale autor przedstawił rys historyczny rozwoju elektrotechniki na ziemiach polskich w okresie międzywojennym oraz po drugiej wojnie światowej. W kolejnym opisał historię powstania transformatora oraz odkrycie i zastosowanie prawa Ohma. W czwartym rozdziale przedstawił energię elektryczną jako towar o wartości handlowej. Czytelnicy znajdą tutaj zarysy teorii rumuńskiego profesora Constantine’a Budeanu, a także wybitnego polskiego uczonego, profesora Politechniki Lwowskiej oraz Politechniki Śląskiej, Stanisława Fryzego. Ostatni, piąty rozdział dotyczy historii liczników energii elektrycznej. Autor nie zapomniał przybliżyć zasług polskiego profesora Włodzimierza Krukowskiego, straconego w 1941 r. we Lwowie przez hitlerowców.
Prezentowana pozycja mimo że nie jest podręcznikiem do nauki, stanowi cenne opracowanie i powinna znaleźć się w bibliotece każdego elektryka, który utożsamia się z wykonywanym zawodem, oraz w bibliotekach wydziałów elektrycznych wyższych uczelni technicznych i średnich szkół elektrycznych. Jest bogato ilustrowana zdjęciami oraz rysunkami, które przybliżają postacie historyczne i prezentują rozwój systemu elektroenergetycznego na ziemiach polskich od dnia uzyskania niepodległości w 1920 roku po dzień dzisiejszy.
Forma i treść książki wprowadzają Czytelnika w scenerię opisywanych problemów i jednocześnie oddają hołd Wielkim Elektrotechnikom tego świata, tak jak uczynił to Adam Mickiewicz w swoim wierszu pt. „Cztery toasty”, który został zamieszczony w prezentowanej publikacji.
pod redakcją dr. inż. Romualda Eugeniusza Nowakowskiego
